Μιλιέτ: «Η Τουρκία δεν θα επιτεθεί πρώτη» – Προειδοποίηση προς την Ελλάδα
<p>Δεν βλέπει πόλεμο Ελλάδας–Τουρκίας στον ορίζοντα ο Οζάι Σεντίρ, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση. Ο αρθρογράφος της «Μιλιέτ» περιγράφει ένα σκηνικό υψηλής έντασης, με σκληρή ρητορική, εξοπλισμούς και αμοιβαίες προκλήσεις, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να προτιμά τη διαπραγμάτευση και το διεθνές δίκαιο. Την ίδια ώρα, όμως, αφήνει ανοιχτή την τουρκική κόκκινη γραμμή: όσο δεν δημιουργείται «τετελεσμένο» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα προσφύγει πρώτη στη βία. Αν όμως θεωρήσει ότι το όριο ξεπεράστηκε, προειδοποιεί ότι η αντίδραση θα είναι δεδομένη.</p> <p>Ο Τούρκος αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής Μιλιέτ, Οζάι Σεντίρ, στο άρθρο του «Δεν χρειάζονται όπλα – για την Τουρκία αρκεί ο νόμος», επιχειρεί να βάλει φρένο στη συζήτηση περί επικείμενης ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει να προσαρτήσει ελληνικά εδάφη με στρατιωτική βία και ότι η βασική της επιδίωξη είναι να λυθούν οι διαφορές μέσω του διεθνούς δικαίου και της διαπραγμάτευσης.</p> <p><strong>«Το διεθνές δίκαιο με το μέρος της Τουρκίας»</strong></p> <p>Ο Σεντίρ αφιερώνει μεγάλο μέρος του άρθρου στην προσπάθεια να αποδείξει ότι το διεθνές δίκαιο και η νομολογία διεθνών δικαστηρίων προσφέρουν, κατά την τουρκική ανάγνωση, επιχειρήματα υπέρ των θέσεων της Άγκυρας στο Αιγαίο. Επικαλείται διεθνείς νομικούς, όπως ο Τζον Βαν Ντάικ, ο Πρόσπερ Βάιλ, η Μπάρμπαρα Κβιατκόφσκα, ο Τούλιο Τρέβες, ο Ρόμπερτ Σμιθ και ο Ντέιβιντ Άντερσον, για να υποστηρίξει ότι τα νησιά δεν πρέπει αυτομάτως να έχουν την ίδια επίδραση με τις ηπειρωτικές ακτές στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.</p> <p>Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στις αρχές της «μη περίκλεισης» (non-encroachment) και της «ευθυδικίας» (equity), υποστηρίζοντας ότι η πλήρης επήρεια των ελληνικών νησιών θα μπορούσε να «κλείσει» την Τουρκία από το Αιγαίο.</p> <p>Παράλληλα, επιχειρεί να αντικρούσει το επιχείρημα ότι η Τουρκία βρίσκεται εκτός του διεθνούς δικαίου επειδή δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Επικαλείται το καθεστώς του «<strong>επίμονου αντιρρησία</strong>» (persistent objector), υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει αντιταχθεί διαχρονικά σε συγκεκριμένες διατάξεις της Σύμβασης και επομένως δεν δεσμεύεται από αυτές με τον τρόπο που υποστηρίζει η Αθήνα.</p> <p>Ο Σεντίρ αναγνωρίζει ότι υπάρχουν και νομικοί που υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις, κυρίως για το δικαίωμα των ελληνικών νησιών στα 12 ναυτικά μίλια και σε θαλάσσιες ζώνες, αλλά επιχειρεί να τους αντιπαραβάλει με τους νομικούς που θεωρεί ότι στηρίζουν την τουρκική επιχειρηματολογία.</p> <p><strong>Η επίθεση προς την Αθήνα</strong></p> <p>Στο δεύτερο μισό του άρθρου, η γραμμή γίνεται περισσότερο πολιτική. Ο Σεντίρ κατηγορεί την Ελλάδα ότι επικαλείται το διεθνές δίκαιο επιλεκτικά, υποστηρίζοντας ότι αποφεύγει τη δικαστική οδό όταν αυτή δεν τη συμφέρει, ιδιαίτερα στο ζήτημα της στρατιωτικοποίησης των νησιών.</p> <p>Ταυτόχρονα, απορρίπτει την εικόνα ότι στην Τουρκία υπάρχει πραγματική πολιτική ή κοινωνική πίεση για πόλεμο με την Ελλάδα. Θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της έντασης παράγεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους αλγόριθμους της META και τις ακραίες δηλώσεις που αναπαράγονται εκατέρωθεν.</p> <p><strong>Και για τον κίνδυνο πολέμου;</strong></p> <p><strong> </strong>Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα του άρθρου.</p> <p>Ο Σεντίρ λέει ουσιαστικά ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να φοβάται έναν πόλεμο, αλλά ούτε και τον επιδιώκει. Υποστηρίζει ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να πολεμήσουν, εάν λάβουν εντολή, αλλά ότι η Άγκυρα δεν έχει ως προτεραιότητα τη χρήση βίας.</p> <p>Η βασική του θέση είναι:</p> <p><strong>«<em>Όσο δεν δημιουργείται τετελεσμένο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα επιτεθεί πρώτη. Εάν όμως δεχθεί επίθεση, όλοι γνωρίζουν τι θα κάνει</em>».</strong></p> <p>Και προσθέτει ότι, ακόμη και σε περίπτωση πολέμου, το αποτέλεσμα θα κατέληγε τελικά σε διαπραγμάτευση. Άρα, κατά τον ίδιο, είναι προτιμότερο η διαπραγμάτευση να γίνει χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.</p> <p><strong>Το πολιτικό του μήνυμα προς την Ελλάδα</strong></p> <p><strong> </strong>Ο Σεντίρ θεωρεί ότι η ελληνική κυβέρνηση, ιδιαίτερα ενόψει εκλογών, χρησιμοποιεί την Τουρκία ως εύκολο πολιτικό θέμα και προειδοποιεί ότι δηλώσεις όπως η αναφορά Μητσοτάκη στην ελληνική αεροπορική υπεροχή είναι περιττές και επικίνδυνες, επειδή παραμένουν στη συλλογική μνήμη.</p> <p>Παράλληλα, απορρίπτει τις τουρκικές διαδικτυακές εκστρατείες για μποϊκοτάζ της Ελλάδας, επισημαίνοντας την οικονομική σημασία των Τούρκων τουριστών για τη χώρα.</p> <p>Στο τέλος, όμως, επαναφέρει έντονα τη γνωστή τουρκική γραμμή περί Ισραήλ και ελληνικού χώρου. Υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει να οδηγήσει την Ελλάδα σε σύγκρουση με την Τουρκία ώστε να απασχολήσει και να φθείρει την Άγκυρα. Και κλείνει με την αιχμηρή θέση ότι η Τουρκία δεν είναι αυτή που ενδιαφέρεται για ελληνικά νησιά, παραπέμποντας στην ισραηλινή παρουσία και στις αγορές ακινήτων/γης στην Ελλάδα και στην Κύπρο.</p> <p>Διαβάστε επίσης: <a href="https://www.sigmalive.com/news/international/1329199/kypros-siria-me-neo-ipothalassio-kalwdio-elba-sto-paikhnidi-prysmian-kai-nokia">Κύπρος–Συρία με νέο υποθαλάσσιο καλώδιο ELBA – Στο παιχνίδι Prysmian και Nokia</a></p> <p> </p>