Επικήδειος Αλέκου Μιχαηλίδη για Βάσο Φτωχόπουλο: «Φεύγεις ξένος» (ΒΙΝΤΕΟ)
<p>Το τελευταίο αντίο στον Βάσο Φτωχόπουλο είπαν το απόγευμα της Παρασκευής συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που συμπορεύτηκαν μαζί του, στην κηδεία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στο Καϊμακλί. Στην εξόδιο ακολουθία έδωσαν το «παρών» άνθρωποι από τον χώρο του πολιτισμού, της δημοσιογραφίας, του θεάτρου και της λογοτεχνίας, τιμώντας μια ιδιαίτερη παρουσία της πνευματικής και δημόσιας ζωής της Κύπρου.</p> <p>Τον Βάσο Φτωχόπουλο αποχαιρέτησαν με επικήδειους λόγους οι Αλέκος Μιχαηλίδης, Πρόδρομος Προδρόμου και Γιώργος Καραμπελιάς. Ξεχωριστό συμβολισμό είχε η σημαία που σκέπαζε το φέρετρό του, καθώς πρόκειται για την ίδια σημαία που είχε καλύψει το φέρετρο του Παπάσταυρου Παπαγαθαγγέλου.</p> <p>Ακολουθεί αυτούσιος ο επικήδειος λόγος του Αλέκου Μιχαηλίδη.<br><br></p> <p>Βάσο Φτωχόπουλλε, επειδή δεν ήθελες επικηδείους, αποφασίσαμε να σου γράψουμε τέσσερις. Συμφώνησε o Μήτσος και ο Καράμπελιας, που με έναν δικό του θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα και τους Ελλαδίτες συντρόφους σου. Ο Πρόδρομος Προδρόμου αντιπροσωπεύει τους παλιούς του Αιγαίου και άλλες εποχές των εντύπων σου και μάλλον εγώ, μιαν αλλήθωρη νεολαία, μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική. Γι’ αυτό θα μου επιτρέψεις να διαβάσω δύο.</p> <p> </p> <p>Ο πρώτος:</p> <p>«Τόσος κόσμος πλάι του πέρασε και τον προσπέρασε</p> <p>τι να ζητάει, επαρχιώτης στην Ομόνοια μες το ψιλόβροχο αρχές του Μάη</p> <p>Ψυχές πολύβουες κι ούτε ένα πρόσωπο τι καρτεράει. κλαρίνα παίζουν</p> <p>κόσμος γλεντάει η ώρα πάει η ώρα πάει.</p> <p> </p> <p>Ξένος ως και στη χαρά του μεσονύχτι του Σαββάτου</p> <p>τραγουδάκια μου κατάμονα αν σας αντάμωνα θα ’πεφτα κάτου</p> <p>στο ρυθμό σας ονειρεύομαι και ξενιτεύομαι στα βήματα του</p> <p>κάπου εδώ έχω γνωστούς αλλά τέτοιαν ώρα μη βαρύνω τους.</p> <p><br>Ζήτω η Ελλάδα και καθετί μοναχικό στον κόσμο αυτό</p> <p><br>Λευκωσία, Καραβάς, Ιωνία, Αμμόχωστος</p> <p>Τύμπου και Λάρνακας της Λαπήθου</p> <p>Σαλονίκη, Κερύνεια, Γιαλούσα</p> <p>Βάσος, Κόκος, Κλαίρη, Καίτη, Άριστος, Μήτσος, Ελενίτσα, Καράμπελιας</p> <p><br>Οδός Έκτορος, Τομπάζη και Αχαιών Ακτής</p> <p>Λάζαρος, Χάρη, Μαρίνα, Αυγή, Σάββας, Κύριλλος</p> <p>Αυτοδιάθεσης κι Ενώσεως, 1ης Απριλίου κι 25ης Μαρτίου,</p> <p>η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει</p> <p>κι όποιος δεν καταλαβίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.</p> <p> </p> <p>Καλωσόρισες πουλί μου μοναξιά ελληνική μου</p> <p>απ’ αγάπη φεύγεις έρχεσαι πηγαινοέρχεσαι σαν την πνοή μου</p> <p>κι απ’ την έρημη την απόσταση παίρνει υπόσταση κάθε γιορτή μου</p> <p>απ’ τους δυο μας ποταμούς θα γευτεί μια νύχτα η έρημος καρπούς»</p> <p>Και τώρα ο δεύτερος:</p> <p>Βάσο έφυγε και ο Μαζωνάκης. Η Άρσεναλ κέρδισε τη Νάπολι και η ΑΕΚ μιαν αυστριακή. 1-0. Ο Αβέρωφ θέλει να ξαναβάλει για Πρόεδρος. Στην Κύπρο δεν αλλάζει και τίποτα, το ξέρεις καλύτερα. Αυτά τα νέα των ημερών, για τα οποία ρωτούσες με επιμονή κάθε που συναντιόμασταν.</p> <p>«Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν», έγραφες συχνά στα κείμενά σου, μέχρι να γράψεις το «Τετέλεσται» σε κάποιο από τις τελευταίες εκδόσεις της «Ένωσης»; Θυμάσαι; Διαφωνήσαμε για το περιεχόμενο και την απελπισία, μα εσύ είχες αποφασίσει να γράψεις ότι αποτύχαμε, με έναν τρόπο προσωπικό. Παταγωδώς, μάλιστα. Μπορεί να σκεφτόσουν το δικό σου «τετέλεσται», το προσωπικό. Μα δεν το έδειχνες τα επόμενα χρόνια. Ήθελες να γράφεις, παρόλο που δυσκολευόσουν. Ήθελες να γράφεις για τους φίλους που έφευγαν, τον Πάτσαλο, τον Πίγγουρα, τον Σάββα, τον Κύριλλο, να τελειώσεις την τριλογία σου και να γράψεις ακόμα ένα για τα τραγούδια που σημάδεψες.</p> <p>Ήδη είχες προλάβει να γράψεις πολλά. Στην Αυτοδιάθεση, τον Ωρυμαγδό, την Ένωση, στο Έξω, στον Όναγρο, στα φοιτητικά έντυπα της Ομάδας Κυπρίων Θεσσαλονίκης, στο Άρδην, στη Ρήξη.</p> <p>Έκανες θέατρο, έκανες τηλεόραση, έβγαλες εφημερίδες και περιοδικά, έφτιαξες βιβλία, επιμελήθηκες βιβλία, εξέδωσες εκατοντάδες βιβλία. Άνοιξες βιβλιοπωλεία, άνοιξες ταβέρνα, άνοιξες συζητήσεις, άνοιξες καβγάδες, ξεκλείδωσες τη συζήτηση για την Αυτοδιάθεση και την Ένωση σε καιρούς θεοσκότεινους, όταν στην παλιά Λευκωσία δεν πλησίαζε κανείς. Αγκάλιασες τους περιθωριακούς, ως ένα περιθώριο πανελλήνιο και πανανθρώπινο, έμαθες στην Κύπρο τους αγωνιστές όλου του κόσμου, έμαθες σε έναν κόσμο να τρώει, να πίνει, να τραγουδά, να διασκεδάζει, να διαδηλώνει, να καίει τις καρέκλες του Αιγαίου.</p> <p>Μα όλα αυτά έχουν γραφτεί και θα ξαναγραφτούν.</p> <p>Σήμερα θα σε αποχαιρετίσουμε όχι ως παππού που ήταν ένας από τους τελευταίους σου, καθημερινούς ρόλους, αλλά σαν ένα κολλητό που ήρθε σαν ξένος στη ζωή και ξαναφεύγει ξένος. Ξένος ως και στη χαρά του. Ξένος για πάντα ξένος, που φεύγει σαν ένας θεός ξεθωριασμένος, κατά πως τραγουδούσε ο αγαπημένος σου Στράτος.</p> <p>Ξένος σε μια Κύπρο της οποίας ο μικροαστικός καθωσπρεπισμός δεν σε χώρεσε ποτέ, αλλά δεν κρατούσες κακία. Ταυτίστηκες με τον τόπο που σε απέρριψε. Αγάπησες τη μετριότητά της και την κατήγγειλες, επέμενες ότι στην Κύπρο μπορεί να ανθίσει μια μεγάλη ιδέα για τον Ελληνισμό και έμαθες σε παλιούς και νέους, έναν ελληνικό τρόπο δίχως καλούπια και ντρες κόουντ. Θυμάσαι στο Προεδρικό που μας έλεγες να ερωτευτούμε για επαναστατήσουμε; Πού να καταλάβουμε; Μας έμαθες εναν ελληνικό τρόπο αναρχικό, ακομμάτιστο, ρωμαλέο και αληθινό. Στηριγμένο στους ήρωες, στους ποιητές μας, βασισμένο στα Οκτωβριανά, στα δημοψηφίσματα, στο ΟΧΙ, στην ΕΟΚΑ, που δίχως αυτήν θα ήμασταν ένας βόθρος. Κι αυτό δικό σου.</p> <p>Και κοίτα, δεν ήρθαν μόνο ηλικιωμένοι να σε αποχαιρετίσουν. Οι μιτσιοί έφτασαν πρώτοι, θυμήθηκαν τα έντυπα, τα χιουμοριστικά σου, τις τελευταίες νύχτες πριν παραδώσεις το «Αιγαίον», το «έχει η Ελλάδα Όλυμπο κι η Κρήτη το Αρκάδι, έχει κι η Κύπρος Διγενή άξιο παλληκάρι», με το οποίο γινόσουν στουπί χωρίς να βάλεις αλκοόλ στο στόμα σου. Με το οποίο κάπνιζες νοερά 2 πακέτα three five και γυρνούσες σε εποχές πιο αυθεντικές.</p> <p>Μακρυγορούμε και μας γνέφεις να συντομεύουμε, αλλά πάλι δεν είσαι ο συντονιστής, εδώ στην ξενιτειά της Λευκωσίας, όπως την έλεγες για να μας εκνευρίσεις ή για να νιώσεις καημένο χωριατόπαιδο της Γιαλούσας μακριά απ’ το σπίτι του.</p> <p>Φεύγεις αλλά δεν φεύγεις, ρε φιλούιν. Πέσαν τα μάνταλα βαριά, αλλά μας έμαθες πώς να τα σπάσουμε. Τώρα ξέρουμε. Με Μόντη και Πασιαρδή, με Χέντριξ και Καζαντζίδη, με Μοσχολιού και Μπίλι Χόλιντεϊ, με Κινκς και Βασίλη Τσιτσάνη, με Βαμβακάρη και Ντύλαν, με Σαββόπουλο και Κυλιόμενους Λίθους. Με Μάρλον Μπράντο και Θανάση Βέγγο.</p> <p>Κι όποτε θολώνει ο νους μας, θα μνημονεύουμε Βάσο Φτωχόπουλλο και θα τα κάνουμε όλα λίμπα. Τζι ας γίνει το γαίμαν μας αυλάτζιν.<br><br><iframe title="Αλέκος Μιχαηλίδης - Επικήδειος Βάσου Φτωχόπουλου (Εκκλησία Αγίας Βαρβάρας)" src="https://www.youtube.com/embed/SZIPaihsgoY" width="783" height="440" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="allowfullscreen" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin"></iframe></p>