Εκλογές στην Τουρκία; Ο Ερντογάν προηγείται, η αντιπολίτευση αναζητά υποψήφιο
<p><strong>Με το βλέμμα ήδη στραμμένο στις επόμενες προεδρικές εκλογές, ο τουρκικός πολιτικός διάλογος αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από δύο κρίσιμα ερωτήματα: πότε θα στηθούν οι κάλπες και ποιος θα μπορέσει να σταθεί απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.</strong></p> <p>Ο αρθρογράφος της Χουριέτ Αμπντουλκαντίρ Σελβί εκτιμά ότι το εκλογικό σκηνικό αρχίζει να διαμορφώνεται, με τον Ερντογάν να εμφανίζεται ως ο ισχυρότερος υποψήφιος, ενώ η αντιπολίτευση εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα της επιλογής προσώπου που θα μπορέσει να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων σε πραγματική προοπτική εκλογικής ανατροπής.</p> <p><strong>Κάλπες το 2027 ή το 2028</strong></p> <p>Η συζήτση για τον χρόνο των εκλογών φαίνεται πλέον να αποκτά συγκεκριμένο ορίζοντα. Ο Σελβί υποστηρίζει ότι οι επόμενες εκλογές στην Τουρκία αναμένεται να διεξαχθούν είτε τον Νοέμβριο του 2027 είτε τον Μάρτιο του 2028. Παράλληλα, εκτιμά ότι, λόγω των περιορισμών που ισχύουν για τις αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία, η αναμέτρηση θα πραγματοποιηθεί με το ισχύον εκλογικό σύστημα, καθώς οι τροποποιήσεις που γίνονται εντός ενός έτους από τις εκλογές δεν εφαρμόζονται σε αυτές.</p> <p><strong>Ο Ερντογάν θεωρείται ήδη φαβορί</strong></p> <p>Το πρόσωπο του κυβερνητικού στρατοπέδου εμφανίζεται πολύ πιο ξεκάθαρο σε σχέση με εκείνο της αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με τον Σελβί, δεν υπάρχει ουσιαστική συζήτηση γύρω από την υποψηφιότητα του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για ακόμη μία θητεία. Αντίθετα, το ποιος θα εκπροσωπήσει την αντιπολίτευση παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ανοιχτά ερωτήματα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.</p> <p><strong>Μάχη για κοινό υποψήφιο της αντιπολίτευσης</strong></p> <p>Το μεγάλο στοίχημα για την αντιπολίτευση είναι πλέον η συγκρότηση ενός κοινού μετώπου. Ο Σελβί εκτιμά ότι θα υπάρξει εκστρατεία ώστε το CHP και το Νέο Κόμμα να κατέλθουν με κοινό προεδρικό υποψήφιο, ενώ ο ηγέτης του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου αναμένεται να δεχθεί πιέσεις προκειμένου να στηρίξει τον υποψήφιο του Νέου Κόμματος.</p> <p>Στο σημερινό σκηνικό, ως κορυφαίες υποψηφιότητες εμφανίζονται ο δήμαρχος Άγκυρας του CHP Μανσούρ Γιαβάς και ο αρχηγός του Νέου Κόμματος Οζγκιούρ Οζέλ. Την ίδια ώρα, ο Ερντογάν εξακολουθεί να θεωρείται ο πρώτος υποψήφιος ενόψει των εκλογών.</p> <p><strong>Το προβάδισμα του Ερντογάν σε συνθήκες πολέμου</strong></p> <p>Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της τελευταίας δημοσκόπησης της εταιρείας ASAL, καθώς καταγράφουν σημαντικό προβάδισμα του Ερντογάν σε ένα υποθετικό σενάριο πολέμου. Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν στο ερώτημα: «<strong><em>Ποιος πρέπει να κυβερνήσει την Τουρκία σε περίπτωση πιθανού πολέμου;</em></strong>».</p> <p>Τα αποτελέσματα είναι τα εξής:</p> <ul> <li>Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: 48,1%</li> <li>Οζγκιούρ Οζέλ: 12,5%</li> <li>Μανσούρ Γιαβάς: 6,5%</li> <li>Εκρέμ Ιμάμογλου: 3,9%</li> <li>Ντεβλέτ Μπαχτσελί: 3%</li> <li>Σελαχατίν Ντεμιρτάς: 2,5%</li> <li>Μουσαβάτ Ντερβίσογλου: 1,8%</li> <li>Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου: 1,3%</li> <li>Αναποφάσιστοι: 20,4%</li> </ul> <p><strong>Οι αναποφάσιστοι κρατούν το κλειδί</strong></p> <p>Η εικόνα της συγκεκριμένης μέτρησης δείχνει ότι, ακόμη και αν αθροιστούν οι επιμέρους υποψηφιότητες της αντιπολίτευσης, η συνολική τους υποστήριξη φτάνει το 30,4%, παραμένοντας χαμηλότερη από το 48,1% του Ερντογάν. Το στοιχείο που ξεχωρίζει, ωστόσο, είναι το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων.</p> <p>Η πραγματική μάχη, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο από τα σημερινά ποσοστά, αλλά από το ποιος υποψήφιος θα καταφέρει να προσελκύσει το 20,4% των ψηφοφόρων που σήμερα δεν έχουν αποφασίσει ποιον θα στηρίξουν.</p> <p><strong>Η οικονομία παραμένει η μεγάλη αδυναμία</strong></p> <p>Πίσω από την εκλογική μάχη βρίσκεται, πάντως, το ζήτημα που εξακολουθεί να απασχολεί περισσότερο τους Τούρκους πολίτες: η οικονομία. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της GENAR, ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής αποτελούν με διαφορά το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας, συγκεντρώνοντας το 33% των απαντήσεων.</p> <p>Το ενδιαφέρον στοιχείο της δημοσκόπησης είναι ότι, παρά τη βαρύτητα που αποδίδουν οι πολίτες στην οικονομική πίεση, η αντιπολίτευση δεν αναδεικνύεται αυτομάτως σε δύναμη που θεωρείται ικανή να δώσει λύση. Αντίθετα, το ΑΚΡ εξακολουθεί να θεωρείται από τους ερωτηθέντες ως το κόμμα που διαθέτει τη μεγαλύτερη ικανότητα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.</p> <p><strong>Η αντιπολίτευση πρέπει να αλλάξει οικονομική στρατηγική</strong></p> <p>Το εύρημα αυτό οδηγεί τον Σελβί σε ένα σαφές συμπέρασμα για την αντιπολίτευση: δεν αρκεί να επενδύει στη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά πρέπει να πείσει ότι διαθέτει αξιόπιστη και εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση. Όπως υπογραμμίζει, η αντιπολίτευση πρέπει να επανεκτιμήσει την προσέγγισή της στην οικονομία και στο κόστος ζωής.</p> <p>Ταυτόχρονα, όμως, και η κυβέρνηση καλείται να λάβει υπόψη το μήνυμα των δημοσκοπήσεων, καθώς ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής αναδεικνύονται με μεγάλη διαφορά στο σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τουρκική κοινωνία.</p> <p><strong>Η δημοσκόπηση που δίνει προβάδισμα στον Γιαβάς</strong></p> <p>Μια διαφορετική εικόνα για την εκλογική δυναμική της αντιπολίτευσης παρουσιάζει η Nefes, μέσω του Τζαν Ατακλί. Σε δημοσκόπηση που παραθέτει, ο Μανσούρ Γιαβάς συγκεντρώνει 26,8%, ο Εκρέμ Ιμάμογλου 17% και ο Οζγκιούρ Οζέλ 6,5%, ενώ ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς καταγράφει 4,7%.</p> <p>Το πιο χαρακτηριστικό εύρημα, ωστόσο, είναι και εδώ το μεγάλο ποσοστό όσων δεν έχουν καταλήξει σε επιλογή: 43,2% δηλώνουν αναποφάσιστοι, απορρίπτουν όλους τους υποψηφίους ή προτιμούν κάποιο άλλο πρόσωπο.</p> <p><strong>Το πρόβλημα δεν είναι η δυσαρέσκεια, αλλά η προοπτική αλλαγής</strong></p> <p>Η εικόνα που προκύπτει από τη συγκεκριμένη μέτρηση μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης από την απλή καταγραφή της αντικυβερνητικής διάθεσης στην ικανότητα της αντιπολίτευσης να την αξιοποιήσει εκλογικά. Το βασικό της έλλειμμα, σύμφωνα με την ανάγνωση του Τζαν Ατακλί, δεν είναι ότι στερείται δυσαρεστημένων ψηφοφόρων, αλλά ότι δεν έχει καταφέρει να μετατρέψει αυτή τη δυσαρέσκεια σε πεποίθηση πως η πολιτική αλλαγή είναι πραγματικά εφικτή.</p> <p>Έτσι, ενώ ο Ερντογάν εμφανίζεται ήδη ως ο σαφής πόλος γύρω από τον οποίο συγκροτείται το κυβερνητικό στρατόπεδο, η αντιπολίτευση εξακολουθεί να αναζητά τόσο το πρόσωπο όσο και τη στρατηγική που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την κοινωνική δυσαρέσκεια σε εκλογική ανατροπή.</p>