ΚΕ στο μνημόσυνo Μάτση: Στόχος μια πατρίδα ελεύθερη και επανενωμένη
Στόχος των πρωτοβουλιών του Προέδρου της Δημοκρατίας για την επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων από εκεί όπου διακόπηκαν το 2017 μια πατρίδα ελεύθερη και επανενωμένη, ανέφερε την Κυριακή ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, στον επιμνημόσυνο λόγο του κατά το μνημόσυνο του ήρωα Κυριάκου Μάτση, στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τον κ. Λετυμπιώτη, στις 19 Νοεμβρίου 1958 δύο εκρήξεις συγκλονίζουν ένα μικρό αγροτικό σπίτι στο Κάτω Δίκωμο, στους πρόποδες του Πενταδακτύλου. «Η γη σείεται, καπνός και σκόνη σκεπάζουν τα πάντα. Κάτω από τα ερείπια, ένας νέος 32 χρόνων» λέει. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 23 Νοεμβρίου 1958, ξεκινά στη Θεσσαλονίκη μια ασυνήθιστη πομπή από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, συνέχισε. «Επικεφαλής ο Πρύτανης, η Σύγκλητος, οι καθηγητές του Πανεπιστημίου. Ακολουθούν χιλιάδες φοιτητές και πολίτες. Τα πένθιμα εμβατήρια αντηχούν στους δρόμους. Τα βήματα αργά. Τα πρόσωπα σκυθρωπά. Οι Κύπριοι φοιτητές δεν συνοδεύουν φέρετρο. Κρατούν στα χέρια τους μονάχα μια φωτογραφία. Ένα νεανικό πρόσωπο. Ένα βλέμμα καθαρό. Το πρόσωπο εκείνου που λίγα χρόνια πριν περπατούσε ανάμεσά τους και γέμιζε τα αμφιθέατρα με τη φωνή του και πλημμύριζε τις ψυχές τους με το πάθος του». «Τι πρέπει να έχει ζήσει ένας άνθρωπος, ώστε μια ολόκληρη πόλη να βγαίνει στους δρόμους για να τον αποχαιρετήσει; Τι πρέπει να έχει προσφέρει, ώστε 68 χρόνια μετά η σιωπή του να μας συγκλονίζει ακόμη; Το όνομά του: Κυριάκος Μάτσης. Στεκόμαστε σήμερα εδώ, ταπεινοί προσκυνητές της μνήμης, μπροστά σε έναν άνθρωπο που με τη ζωή, το πνεύμα και τη θυσία του υπερέβη τα όρια του τόπου και του χρόνου του, για να κατακτήσει επάξια μια θέση στο ανέσπερο στερέωμα της Ιστορίας», σημείωσε ακολούθως. «Πενήντα δύο χρόνια τώρα, κάποιοι μας ζητούν να συνηθίσουμε, να αποδεχθούμε το άδικο ως αναπόφευκτο και το προσωρινό ως οριστικό. Απαντούμε με τα δικά του λόγια: δεν παραδιδόμαστε στη λήθη. Γιατί ένας λαός που ξεχνά έχει ήδη ηττηθεί. Δεν παραδιδόμαστε στα τετελεσμένα. Γιατί η κατοχή δεν παραγράφεται και ο χρόνος δεν γεννά δίκαιο. Δεν παραδιδόμαστε στον διχασμό, γιατί γνωρίζουμε πόσο ακριβά τον πληρώσαμε. Δεν θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές ως οριστικό ό,τι η δική μας γενιά παρέλαβε ως πληγή», τόνισε. Προσέθεσε ότι το «δεν παραδίδομαι» του 1958 ειπώθηκε με το όπλο στο χέρι, ωστόσο «το δικό μας λέγεται με τα όπλα της δικής μας εποχής, με τη διπλωματία, με το διεθνές δίκαιο, με τη δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, πλήρους κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πυλώνα σταθερότητας σε μια ταραγμένη γειτονιά». «Μπορεί να είμαστε μικρή πατρίδα. Δεν είμαστε μικρός λαός. Γιατί το ανάστημα ενός λαού δεν μετριέται με την έκταση της γης του. Μετριέται με όσα αρνείται να παραδώσει και με όσα είναι διατεθειμένος να θυσιάσει αλλά και να υπερασπιστεί. Αυτόν τον στόχο υπηρετούν οι πρωτοβουλίες του Προέδρου της Δημοκρατίας για την επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων από εκεί όπου διακόπηκαν το 2017. Για μια πατρίδα ελεύθερη και επανενωμένη, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς αναχρονιστικές εγγυήσεις, με δικαιώματα και προοπτική για όλους τους νόμιμους κατοίκους της», υπογράμμισε περαιτέρω. «Κυριάκο Μάτση: Το Δίκωμό σου παραμένει κατεχόμενο. Ο Πενταδάκτυλός σου περιμένει. Η Κύπρος που τόσο αγάπησες προσδοκά ακόμη την ημέρα της λευτεριάς. Δεν σου φέρνουμε σήμερα μόνο στεφάνια. Σου φέρνουμε μια υπόσχεση. Θα συνεχίσουμε, με πίστη, με ενότητα, με πράξεις. Ώσπου τα συρματοπλέγματα να φύγουν από τη γη μας. Ώσπου το κλειδί του πρόσφυγα να ξαναβρεί την πόρτα του. Ώσπου τα παιδιά της Κύπρου να περπατούν ελεύθερα σε κάθε γωνιά της πατρίδας τους, ώσπου η σιωπή εκείνου του μεσημεριού στο Δίκωμο να σπάσει, όχι από εκρήξεις αυτή τη φορά, αλλά από καμπάνες», σημείωσε κλείνοντας. «Αιωνία και αγέραστη η φωτοβόλος μνήμη σου, Κυριάκο Μάτση. Τιμή και δόξα στον Σταυραετό του Πενταδακτύλου. Δεν παραδιδόμαστε. Η πορεία συνεχίζεται. Μέχρι την τελική δικαίωση», κατέληξε ο κ. Λετυμπιώτης. Πηγή: ΚΥΠΕ
