Τουρκικός Τύπος: Συναγερμός για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τα 12 μίλια
Η επαναφορά των 12 ναυτικών μιλίων στην ελληνοτουρκική ατζέντα, οι ελληνικές ανησυχίες για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και η προβολή της τουρκικής ναυτικής ισχύος συνθέτουν το σημερινό σκηνικό στον τουρκικό Τύπο. Παράλληλα, αρθρογράφοι παρουσιάζουν τη συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ως απειλή για την Άγκυρα, ενώ άλλες φωνές υπερασπίζονται τη συνέχιση του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Τα 12 μίλια και ο «συναγερμός» για τη Γαλάζια Πατρίδα Η εφημερίδα Χουριέτ, με τίτλο «Μήνυμα από την Αθήνα για τα 12 μίλια στα χωρικά ύδατα», παρουσιάζει τη συνέντευξη του Γιώργου Γεραπετρίτη στα «ΝΕΑ» ως σαφές μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, παρά το τουρκικό casus belli. Χαρακτηρίζει «αξιοσημείωτη» την τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού, δίνοντας έμφαση στην επιμονή της Αθήνας ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων αποτελεί μονομερές δικαίωμα, το οποίο θα ασκήσει όποτε η ίδια αποφασίσει. Η εφημερίδα αναδεικνύει κυρίως τη διπλή γραμμή της ελληνικής διπλωματίας: από τη μία, διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας με την Άγκυρα και, από την άλλη, καμία υποχώρηση στα κυριαρχικά δικαιώματα. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει επίσης στην ελληνική παρακολούθηση των τουρκικών σχεδίων για νομοθετική κατοχύρωση της «Γαλάζιας Πατρίδας» και στην ενημέρωση των συμμάχων της Αθήνας. Το δεύτερο σημείο που επιλέγει να αναδείξει είναι η Κρήτη, παρουσιάζοντας ως υπαρκτό ενδεχόμενο μια νέα ελληνοτουρκική αντιπαράθεση με αφορμή τις έρευνες της Chevron. Η εφημερίδα υπογραμμίζει την προειδοποίηση Γεραπετρίτη ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία ή τη Λιβύη και ότι η Αθήνα προετοιμάζεται για ένα τέτοιο σενάριο. Στο ίδιο κλίμα, η Αϊντινλίκ, υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Συναγερμός στην Ελλάδα για τη Γαλάζια Πατρίδα», αξιοποιεί έκθεση του ελληνικού ινστιτούτου ΕΛΙΣΜΕ για να παρουσιάσει την Αθήνα ως ιδιαίτερα ανήσυχη απέναντι στην τουρκική στρατηγική. Εστιάζει στην προσπάθεια της Άγκυρας να καθιερώσει στην πράξη δικαίωμα συγκατάθεσης για υποθαλάσσια έργα, όπως το καλώδιο GSI, αλλά και στη συνεργασία Τουρκίας–Αιγύπτου. Προβάλλει την ελληνική σύσταση για ενίσχυση της αποτροπής, χωρίς ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, μετατρέποντας ουσιαστικά μια ελληνική στρατηγική αποτίμηση σε επιχείρημα για την αποτελεσματικότητα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η στρατηγική ασφάλεια αρχίζει στη θάλασσα Ακόμη πιο στρατιωτική είναι η προσέγγιση του απόστρατου Εράι Γκιουτσλουέρ στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Ακσάμ. Στο άρθρο «Η στρατηγική ασφάλεια της Τουρκίας αρχίζει στη θάλασσα», τοποθετεί τις πιθανές κρίσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στην κορυφή των κινδύνων για την Τουρκία, ενώ θεωρεί περιορισμένη την πιθανότητα χερσαίας αντιπαράθεσης με την Ελλάδα στη Θράκη. Παρουσιάζει τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ως προσπάθεια περικύκλωσης της Τουρκίας και προβάλλει το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, τα υποβρύχια, τους πυραύλους Atmaca και τα μη επανδρωμένα συστήματα ως βασικούς παράγοντες αποτροπής. Το ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ και το άνοιγμα στη Λιβύη Την ίδια ώρα, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επαναφέρει τον παράγοντα των λόμπι στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Οι Μιλιέτ και Πόστα, με τίτλο «Ο Φιντάν ανακοίνωσε χρονοδιάγραμμα για την απελευθέρωση της βίζας: Το σχέδιο έρχεται στη Βουλή», μεταφέρουν τη δήλωσή του ότι το ελληνικό και το ισραηλινό λόμπι ασκούν επιρροή στην αμερικανική εσωτερική πολιτική, επηρεάζοντας τα περιθώρια αμυντικής συνεργασίας με την Τουρκία. Η Κύπρος στο στόχαστρο και το παζάρι με την Ευρώπη Η αντιπαράθεση αποκτά εντονότερα ιδεολογικό χαρακτήρα στο άρθρο «Η ελληνοκυπριακή διοίκηση και το δίκτυο βρόμικων σχέσεων» του Κουμπιλάι Γκιουλμπέκ στη φιλοκυβερνητική Τουρκιγιέ. Επικαλούμενος καταγγελίες για μεταφορές ρωσικών κεφαλαίων μέσω υπεράκτιων εταιρειών και επενδυτικών διαβατηρίων, ο αρθρογράφος επιχειρεί να συνδέσει την οικονομική δραστηριότητα της Κύπρου με ισραηλινά συμφέροντα. Χαρακτηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία «προέκταση» της Ελλάδας και παρουσιάζει τις δύο χώρες ως εξαρτημένες από ισραηλινούς σχεδιασμούς. Από διαφορετική οπτική, ο Γιουτζέλ Κοτς, επίσης στην Τουρκιγιέ, υποστηρίζει στο άρθρο «Λύσαμε το ζήτημα της τρομοκρατίας, τώρα μπορούμε να μιλήσουμε με την ΕΕ» ότι η Άγκυρα διαθέτει πλέον ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση έναντι των Βρυξελλών. Αναγνωρίζει το Κυπριακό ως ένα από τα βασικά εμπόδια της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, αλλά θεωρεί ότι οι εξελίξεις στο ζήτημα της τρομοκρατίας επιτρέπουν στην τουρκική κυβέρνηση να επαναφέρει τις απαιτήσεις της για τη βίζα. Το μήνυμά του είναι ότι η ΕΕ καλείται πλέον να αποδείξει αν επιδιώκει πραγματική προσέγγιση ή αναζητεί νέα προσχήματα. Η υπεράσπιση του διαλόγου με την Ελλάδα Μια διαφορετική φωνή καταγράφεται στη Μιλιέτ, όπου ο Οζάι Σεντίρ, στο άρθρο «Η γιορτή της φασίστριας: “Νικήσαμε τους Οθωμανούς”», επικρίνει την ακροδεξιά ευρωβουλευτή Κριστίν Άντερσον για τη στάση της απέναντι στην Τουρκία και την επίσκεψή της στα Κατεχόμενα. Απευθυνόμενος και σε Έλληνες που, όπως υποστηρίζει, την επαινούν λόγω των αντιτουρκικών τοποθετήσεών της, υπενθυμίζει την τουρκική επισιτιστική βοήθεια προς την Ελλάδα κατά τη ναζιστική κατοχή. Κυρίως, όμως, απαντά σε αναγνώστες που θεωρούν υπερβολικά αισιόδοξη την επιμονή του στον διάλογο με την Αθήνα, υπερασπιζόμενος τη διπλωματική συνεννόηση παρά τις διαφωνίες.
