Ανώτατο: Παράνομη κράτηση Ινδού στις Λίμνες - Διατάχθηκε η απελευθέρωσή του
Την άμεση απελευθέρωση υπηκόου Ινδίας, ο οποίος κρατείτο στον χώρο κράτησης απαγορευμένων μεταναστών στις Λίμνες, διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η συνέχιση της κράτησής του ήταν παράνομη. Η απόφαση εκδόθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2026, έπειτα από προσφυγή του κρατουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε τη νομιμότητα της κράτησής του, παρά την προηγούμενη ακύρωση των διαταγμάτων κράτησης και απέλασής του από το Διοικητικό Δικαστήριο. Στην απόφασή του, το Ανώτατο Δικαστήριο εκφράζει έντονη δυσαρέσκεια για τη στάση της Διοίκησης και την αδυναμία συμμόρφωσης με προηγούμενη δικαστική απόφαση. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η μη εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων υπονομεύει την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία και πλήττει το Κράτος Δικαίου. Η υπόθεση αφορά υπήκοο Ινδίας, ο οποίος εισήλθε νόμιμα στην Κύπρο στις 25 Αυγούστου 2023, με άδεια εισόδου ως εργάτης. Είναι παντρεμένος με ομοεθνή του, η οποία διαμένει και εργάζεται νόμιμα στην Κύπρο ως οικιακή βοηθός. Το ζευγάρι απέκτησε παιδί στις 30 Σεπτεμβρίου 2024, το οποίο γεννήθηκε στη Λάρνακα. Στις 8 Ιουλίου 2026 ο άνδρας συνελήφθη για παράνομη παραμονή στη Δημοκρατία και εκδόθηκαν εναντίον του διατάγματα κράτησης και απέλασης. Ο ίδιος προσέφυγε στο Διοικητικό Δικαστήριο, το οποίο στις 21 Οκτωβρίου 2026 ακύρωσε τα δύο διατάγματα. Σύμφωνα με την προηγούμενη δικαστική απόφαση, οι αρμόδιες αρχές δεν φαίνεται να έλαβαν υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του ανήλικου παιδιού ούτε την οικογενειακή κατάσταση του αιτητή, παρά το γεγονός ότι γνώριζαν την ύπαρξη της οικογένειάς του. Επιπλέον, κρίθηκε ότι ήταν απαραίτητη η εμπλοκή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, στη βάση της σχετικής νομοθεσίας. Παρά την ακύρωση των διαταγμάτων, ο άνδρας παρέμεινε υπό κράτηση. Ως αποτέλεσμα, στις 30 Οκτωβρίου 2026 προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας την έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, μέσω του οποίου αμφισβητούσε τη νομιμότητα της στέρησης της ελευθερίας του. Η διαφωνία για την επίδοση νέων διαταγμάτων Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου προέκυψε ότι, μετά την ακύρωση των αρχικών διαταγμάτων, η Διοίκηση προχώρησε στην έκδοση νέων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης στις 26 Οκτωβρίου. Το κρίσιμο ζήτημα που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν κατά πόσο αυτά είχαν πράγματι επιδοθεί στον κρατούμενο. Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα ανέφερε ότι μετά την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου είχε ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για την υποχρέωσή τους να συμμορφωθούν και να αφήσουν ελεύθερο τον αιτητή. Όπως εξήγησε, στη συνέχεια πληροφορήθηκε ότι αυτό δεν είχε συμβεί. Μάλιστα, κατά την τοποθέτησή της στις 4 Νοεμβρίου, παραδέχθηκε ότι κατά την περίοδο από τις 21 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου ο άνδρας κρατείτο παράνομα, καθώς δεν είχαν ακόμη εκδοθεί νέα διατάγματα. Ακολούθως, υποστήριξε ότι στις 27 Οκτωβρίου λειτουργός μετέβη στον χώρο κράτησης στις Λίμνες για να επιδώσει τα νέα διατάγματα, ωστόσο ο αιτητής αρνήθηκε να τα παραλάβει. Ο τελευταίος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια επίδοσης. Στην ένορκη δήλωσή του ανέφερε ότι στις 27 Οκτωβρίου, γύρω στις 9 το πρωί, βρισκόταν στο δωμάτιό του και κοιμόταν. Υποστήριξε ότι κανένας αστυνομικός ή άλλος λειτουργός δεν τον επισκέφθηκε, ούτε του παρέδωσε έγγραφα ή του ζήτησε να υπογράψει οτιδήποτε. Πρόσθεσε ότι το περιστατικό μπορούσε να επιβεβαιωθεί από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του χώρου, καθώς και από τους συγκρατούμενούς του. Ένας από αυτούς κατέθεσε επίσης ένορκη δήλωση, επιβεβαιώνοντας ότι ο αιτητής κοιμόταν μέχρι τις 11 το πρωί και ότι κανένας λειτουργός δεν μετέβη στο δωμάτιο για να του επιδώσει έγγραφα. Οι παρατηρήσεις του Ανωτάτου Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά του αιτητή δεν αντικρουόταν από αντίστοιχη ένορκη δήλωση του λειτουργού που φερόταν να είχε επιχειρήσει την επίδοση των διαταγμάτων. Παράλληλα, παρατήρησε ότι στην ένορκη δήλωση λειτουργού του Τμήματος Μετανάστευσης, ο οποίος υποστήριξε ότι τα διατάγματα επιδόθηκαν στις 27 Οκτωβρίου, δεν διευκρινιζόταν η πηγή της γνώσης του για το συγκεκριμένο περιστατικό. Το στοιχείο αυτό κρίθηκε σημαντικό, καθώς ο συγκεκριμένος λειτουργός δεν ήταν το πρόσωπο που φερόταν να είχε προβεί στην επίδοση. Ο δικαστής σχολίασε επίσης την επιχειρηματολογία της εκπροσώπου του Γενικού Εισαγγελέα, η οποία είχε υποστηρίξει ότι ο αιτητής θα έπρεπε να είχε εξασφαλίσει ένορκες δηλώσεις και από τους υπόλοιπους συγκρατούμενούς του. Η συγκεκριμένη θέση απορρίφθηκε ως μη συνιστώσα νομικό επιχείρημα, με το Δικαστήριο να επισημαίνει ότι δεν είχε προσκομιστεί αντίστοιχη ένορκη μαρτυρία από τα πρόσωπα που φέρονταν να είχαν επιχειρήσει την επίδοση. Επιπλέον, το Ανώτατο σημείωσε ότι τα νέα διατάγματα ήταν συνταγμένα στην αγγλική γλώσσα, ενώ ο αιτητής είναι υπήκοος Ινδίας και δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι κατανοούσε τη συγκεκριμένη γλώσσα. Διατάχθηκε η άμεση απελευθέρωσή του Καταλήγοντας, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι μετά την ακυρωτική απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21 Οκτωβρίου, δεν αποδείχθηκε ότι είχαν επιδοθεί στον αιτητή νέα διατάγματα κράτησης και απέλασης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, παρόλο που τα νέα διατάγματα εκδόθηκαν πέντε ημέρες μετά την ακύρωση των προηγούμενων, δεν κοινοποιήθηκαν στον ενδιαφερόμενο και, ως εκ τούτου, δεν είχαν καταστεί εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι ο αιτητής κρατείτο παράνομα και έκανε αποδεκτό το αίτημά του για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus. Με την απόφαση διατάχθηκαν οι αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας να τον αφήσουν αμέσως ελεύθερο. Παράλληλα, επιδικάστηκαν υπέρ του τα έξοδα της διαδικασίας, ενώ τα έξοδα της διερμηνέως θα καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία.
