«Η μητέρα έχει δικαίωμα να επιλέξει τον παιδίατρο»-Φωνές για απόφαση κλινικής
Ο αντιπρόεδρος της Παιδιατρικής Εταιρείας Κύπρου εκφράζει την έντονη αντίδραση των παιδιάτρων της Λεμεσού στην απόφαση της Πολυκλινικής να τερματίσει τη δυνατότητα νοσηλείας παιδιών και παρουσίας των παιδιάτρων στους τοκετούς, θέτοντας ζήτημα ελεύθερης επιλογής γιατρού στο ΓεΣΥ. «Καταρχάς, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι μιλώ με την ιδιότητά μου ως αντιπρόεδρος της Παιδιατρικής Εταιρείας Κύπρου, εκπροσωπώντας τους παιδιάτρους της Λεμεσού και όχι προσωπικά τον εαυτό μου. Θα ήθελα, πρώτα απ’ όλα, να αναφερθώ στη συγκεκριμένη ιδιωτική νοσηλευτική μονάδα, η οποία ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 από ομάδα γιατρών, ανάμεσα στους οποίους και παιδίατροι. Μέσα από τη διαχρονική αυτή προσπάθεια καταφέραμε να δημιουργήσουμε το μοναδικό ιδιωτικό παιδιατρικό τμήμα στην Κύπρο, δυναμικότητας 25 κλινών. Πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Ακόμη και στη Λευκωσία, όπου διαθέτουμε το Μακάρειο Νοσοκομείο, δεν υπάρχει αντίστοιχη ιδιωτική παιδιατρική κλινική. Η συγκεκριμένη μονάδα αποτελεί τη μοναδική ιδιωτική δομή αυτού του είδους σε ολόκληρη την Κύπρο. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι, όλα αυτά τα χρόνια, όλοι οι παιδίατροι είχαν τη δυνατότητα να νοσηλεύουν παιδιά και παράλληλα να παρευρίσκονται στους τοκετούς. Παρά τις αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, η συγκεκριμένη πολιτική παρέμεινε αμετάβλητη, ακόμη και μετά την ένταξη της κλινικής στο ΓεΣΥ. Ωστόσο, από την 1η Νοεμβρίου ανακοινώθηκε στους παιδιάτρους ότι δεν θα έχουν πλέον το δικαίωμα να νοσηλεύουν παιδιά στη συγκεκριμένη μονάδα ούτε να παρίστανται στους τοκετούς. Αυτό είναι το ζήτημα που θέλουμε να αναδείξουμε, καθώς πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα σε σχέση με την ελεύθερη επιλογή γιατρού, η οποία αποτελεί βασική αρχή του ΓεΣΥ. Άλλωστε, ο ίδιος ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας αναφέρει ότι η επιλογή γιατρού αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα του κάθε ασθενή. Στην περίπτωση ενός τοκετού, οι γονείς επιλέγουν τον παιδίατρο που επιθυμούν να εξετάσει το νεογνό τους, να το παρακολουθήσει κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του και να συνεχίσει να παρέχει την παιδιατρική φροντίδα μετά την έξοδό του από το νοσηλευτήριο. Επομένως, προκύπτουν εύλογα ερωτήματα: Μπορεί ένα νοσηλευτήριο συμβεβλημένο με το ΓεΣΥ να αποκλείει έναν παιδίατρο που είναι επίσης συμβεβλημένος με το Σύστημα; Είναι μια τέτοια πρακτική συμβατή με την αρχή της ελεύθερης επιλογής γιατρού; Αυτά είναι τα ερωτήματα στα οποία αναμένουμε απαντήσεις. «Δεν δεχόμαστε να μετατραπούμε σε υπαλλήλους» Θα μου επιτρέψετε να εκφράσω και την έντονη δυσαρέσκειά μας. Είμαστε πραγματικά θυμωμένοι με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται το ζήτημα. Στην ανακοίνωσή της, η Πολυκλινική, αντί να απαντήσει ευθέως στα ερωτήματα που θέτουμε, αναφέρει ότι δεν συμφωνήσαμε με το νέο καθεστώς εργασίας. Ποιο είναι, όμως, αυτό το νέο καθεστώς; Να γίνουμε υπάλληλοι; Είναι δυνατόν; Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι με αυτόν τον τρόπο, μέσω της εργοδότησης παιδιάτρων, θα διασφαλίζεται 24ωρη κάλυψη των παιδιών. Μα τόσα χρόνια δεν αναλαμβάναμε την ευθύνη για τα παιδιά που νοσηλεύονταν; Δεν ανταποκρινόμασταν κάθε φορά που μας καλούσαν; Δεν ήμασταν δίπλα στους μικρούς μας ασθενείς όποτε υπήρχε ανάγκη; Δεν μπορεί να παρουσιάζεται τώρα ως καινοτομία κάτι που οι παιδίατροι προσέφεραν διαχρονικά. Θέλω να είμαστε ξεκάθαροι σε αυτό. Από την πλευρά τους, ο Συνήγορος του Ασθενούς και η Ομοσπονδία Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου (ΟΣΑΚ) έχουν σταθεί δίπλα μας. Εκείνο από το οποίο εξακολουθούμε να αναμένουμε απαντήσεις είναι ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά και σε σχέση με την επικοινωνία της Παιδιατρικής Εταιρείας, δεν έχουμε λάβει την απάντηση που αναμένουμε. «Οι γονείς πρέπει να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τον παιδίατρο του νεογνού τους» Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η ποιότητα της ιατρικής φροντίδας και οι σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ γιατρών και ασθενών είναι ζητήματα που δεν μπορούν να παραγνωρίζονται. Είναι δυνατόν, την πιο ευαίσθητη στιγμή στη ζωή ενός παιδιού, αμέσως μετά τη γέννησή του, η μητέρα να μην μπορεί να επιλέξει τον παιδίατρο που επιθυμεί να βρίσκεται δίπλα της και να αναλάβει τη φροντίδα του νεογνού της; Οι γονείς έχουν επιλέξει έναν συγκεκριμένο γιατρό, τον εμπιστεύονται και θέλουν να είναι αυτός που θα εξετάσει και θα παρακολουθήσει το παιδί τους. Δεν μπορεί τώρα να τους ανακοινώνεται ότι αυτό απαγορεύεται. Βεβαίως, υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική προσέγγιση για τους πρόωρους τοκετούς. Ως Παιδιατρική Εταιρεία έχουμε καθορίσει ότι σε τοκετούς κάτω των 34 εβδομάδων πρέπει να υπάρχει νεογνολόγος. Αυτό είναι απαραίτητο για την ασφάλεια των νεογνών. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις πραγματικές δυνατότητες του συστήματος. Δεν υπάρχει απεριόριστος αριθμός νεογνολόγων. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος, στη Λεμεσό υπάρχει ένας νεογνολόγος. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να απαιτείται η παρουσία νεογνολόγου σε κάθε τοκετό, ούτε αυτό είναι ιατρικά αναγκαίο σε όλες τις περιπτώσεις. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστρία υπάρχουν διαφορετικά μοντέλα μαιευτικής φροντίδας, στα οποία ο ρόλος της μαίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός και η διαδικασία του φυσιολογικού τοκετού δεν προϋποθέτει πάντοτε την παρουσία γιατρού. «Θέλουμε ο κόσμος να γνωρίζει τι συμβαίνει» Αναμένουμε από τον ΟΑΥ να τοποθετηθεί και να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουμε θέσει. Δεν μπορώ, ωστόσο, να πω ότι είμαι αισιόδοξος πως θα υπάρξει αλλαγή στην κατάσταση. Ο λόγος που βγαίνουμε δημόσια και μιλάμε είναι κυρίως για να ενημερωθεί ο κόσμος και να γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει. Υπάρχει, παράλληλα, ένα ευρύτερο ζήτημα που αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι ιδιώτες ειδικοί γιατροί στο πλαίσιο του συστήματος. Για παράδειγμα, ένας ιδιώτης χειρουργός πραγματοποιεί μια χειρουργική επέμβαση, αλλά η αμοιβή του δεν καταβάλλεται απευθείας από τον ΟΑΥ. Η πληρωμή γίνεται προς το νοσηλευτήριο, το οποίο στη συνέχεια αποφασίζει πόσα χρήματα θα καταβάλει στον γιατρό. Αυτό δημιουργεί μια προβληματική σχέση εξάρτησης. Το νοσηλευτήριο μπορεί να καθορίζει την αμοιβή του χειρουργού ανάλογα με τις δικές του οικονομικές δυνατότητες και απαιτήσεις. Εάν ο γιατρός δεν αποδεχθεί τους όρους, μπορεί να αποχωρήσει και να αντικατασταθεί από άλλον με χαμηλότερες οικονομικές απαιτήσεις. Αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος, διότι αφορούν συνολικά τη θέση και την επαγγελματική αυτονομία των γιατρών μέσα στο σύστημα υγείας. Για το συγκεκριμένο θέμα έχουμε ήδη αποστείλει επιστολές στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο, στην ΟΣΑΚ, στον Συνήγορο του Ασθενούς, κ. Χαραλαμπίδη, καθώς και στον ΟΑΥ. Αναμένουμε τις τοποθετήσεις τους. Δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε δημόσια, γιατί θεωρούμε ότι το ζήτημα αφορά πρωτίστως τα δικαιώματα των γονιών, την ελεύθερη επιλογή γιατρού και την ποιότητα της παιδιατρικής φροντίδας που δικαιούται κάθε παιδί».
