روایتی از زبان کوچه بنیهاشم در غربت دختر پیامبر
روزی که آتش، راه خانه وحی را شناخت؛ روزی که هیزمها بر حرمت خانهای تاختند که روزگاری جبرئیل بر آستانش سلام میداد. من ماندم و سکوتی که سنگینتر از تمام شبهای مدینه بود.
روزی که آتش، راه خانه وحی را شناخت؛ روزی که هیزمها بر حرمت خانهای تاختند که روزگاری جبرئیل بر آستانش سلام میداد. من ماندم و سکوتی که سنگینتر از تمام شبهای مدینه بود.