Τατλίογλου: Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι συνολική στρατηγική ισχύος της Τουρκίας
Ο αρχηγός του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος Ερτζουμέντ Τατλίογλου, σε εκτενή ανάλυσή του στο πρακτορείο Αναντολού, με τίτλο «Γαλάζια Πατρίδα και Ανατολική Μεσόγειος: Μεταβαλλόμενες συγκυρίες, αμετάβλητη στρατηγική σημασία», παρουσιάζει την Ανατολική Μεσόγειο ως ζωτικό χώρο εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία, συνδέοντας τις θαλάσσιες διεκδικήσεις με την ενέργεια, την οικονομία, τη διπλωματία και τη στρατιωτική αποτροπή. Κεντρικό μήνυμά του είναι ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αποδεχθεί τετελεσμένα από την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε να επιτρέψει δραστηριότητες τρίτων χωρών σε περιοχές που θεωρεί τουρκική υφαλοκρηπίδα. Αμφισβητεί την πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες οριοθετήσεις, επικαλείται τη μεγάλη ακτογραμμή της Τουρκίας και υποστηρίζει ότι η Αθήνα και η Λευκωσία επιχειρούν να περιορίσουν τα τουρκικά δικαιώματα μέσω μονομερών συμφωνιών και ερευνητικών δραστηριοτήτων. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του στα υποθαλάσσια καλώδια και στις ενεργειακές διασυνδέσεις. Χωρίς να κατονομάζει το GSI, εντάσσει τις ηλεκτρικές συνδέσεις και τις κρίσιμες υποθαλάσσιες υποδομές στα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας, τονίζοντας ότι το Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί τον εγγυητή της προστασίας τους και της εφαρμογής των τουρκικών διεκδικήσεων. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στο λεγόμενο «τουρκολιβυκό μνημόνιο», αναφερόμενος στην έγκρισή του από τη λιβυκή Βουλή στις 20 Οκτωβρίου 2026, ενώ χαρακτηρίζει την προσέγγιση με την Αίγυπτο νέα διπλωματική ευκαιρία. Επιβεβαιώνει την ετοιμότητα της Άγκυρας για συμφωνία οριοθέτησης με το Κάιρο και εντάσσει τη Συρία στον ευρύτερο τουρκικό σχεδιασμό για θαλάσσια συνεργασία. Για την Κύπρο, επιμένει στην «κυρίαρχη ισότητα» των Τουρκοκυπρίων και υποστηρίζει ότι διαθέτουν δικαιώματα επί των φυσικών πόρων ολόκληρου του νησιού, ανεξάρτητα από τα υφιστάμενα πεδία αδειοδότησης του ψευδοκράτους. Παρά τη σκληρή υπεράσπιση της «Γαλάζιας Πατρίδας», ο Τατλίογλου προκρίνει τη διαχείριση των διαφορών μέσω διπλωματίας, συνεργασίας και στρατιωτικής αποτροπής, αντί της σύγκρουσης. Υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρέπει να περάσει από την απλή αντίδραση στις πρωτοβουλίες άλλων χωρών στη διαμόρφωση των ίδιων των περιφερειακών εξελίξεων. Ο αρχηγός του τουρκικού Ναυτικού περιγράφει μια στρατηγική στην οποία η Άγκυρα διατηρεί ακέραιες τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της, αλλά επιδιώκει παράλληλα συμφωνίες, ενεργειακές συνεργασίες και διπλωματικές συνεννοήσεις. Το μήνυμα είναι ότι η Τουρκία θέλει να έχει αποφασιστικό ρόλο σε κάθε μεγάλο ενεργειακό ή θαλάσσιο εγχείρημα στην Ανατολική Μεσόγειο, με το Πολεμικό Ναυτικό να λειτουργεί ως εγγύηση αυτής της πολιτικής.