Depository of News

«Ψυχρή υποδοχή» Χριστοδουλίδη στην COP31 - Aιχμές για Κύπρο και «περικύκλωση»

sigmalive.com · world

Η απουσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από την επίσημη υποδοχή του Νίκου Χριστοδουλίδη στη σύνοδο COP31 στην Αττάλεια σχολιάζεται ευρέως στον τουρκικό Τύπο. Τα φιλοκυβερνητικά μέσα παρουσιάζουν την κίνηση ως σαφές διπλωματικό μήνυμα προς τη Λευκωσία, ενώ άλλα δημοσιεύματα προβάλλουν την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πρόσκληση του Κύπριου Προέδρου. Παράλληλα, η αρθρογραφία επαναφέρει τη στρατηγική σημασία της Κύπρου και τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, την οποία αντιμετωπίζει ως προσπάθεια περιορισμού της τουρκικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Ερντογάν δεν υποδέχθηκε τον Χριστοδουλίδη – «Σαφές μήνυμα» λέει ο φιλοκυβερνητικός Τύπος Η φιλοκυβερνητική Τουρκιγιέ , με τίτλο « Η στάση του Ερντογάν στο επίκεντρο: Μόνο αυτόν δεν υποδέχθηκε », προβάλλει την απουσία του Τούρκου προέδρου από την υποδοχή Χριστοδουλίδη ως το πιο χαρακτηριστικό διπλωματικό στιγμιότυπο της συνόδου . Αντιπαραβάλλει τη μοναχική παρουσία του Αντόνιο Γκουτέρες στην υποδοχή του Κύπριου Προέδρου με τη χειραψία και την κοινή φωτογραφία Ερντογάν–Τουφάν Ερχιουρμάν. Μεταφέρει επίσης την ερμηνεία κυπριακών κυβερνητικών πηγών ότι η κίνηση συνιστούσε «ένδειξη περιφρόνησης». Η αντιπολιτευόμενη Σοζτζού , με τίτλο « Ο Ελληνοκύπριος ηγέτης παραπονέθηκε στη φον ντερ Λάιεν επειδή δεν τον υποδέχθηκε ο Ερντογάν », δίνει έμφαση στην αντίδραση της Λευκωσίας. Υποστηρίζει ότι ο Χριστοδουλίδης εξέφρασε το παράπονό του στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ καταγράφει την αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, ο οποίος χαρακτήρισε την κίνηση ασέβεια προς τον ΟΗΕ. Η εφημερίδα σημειώνει, πάντως, ότι δεν υπάρχει επίσημη τουρκική εξήγηση που να επιβεβαιώνει εάν επρόκειτο για προσχεδιασμένη διπλωματική διαμαρτυρία. Η Α Χαμπέρ επιλέγει τον τίτλο « Σαφές μήνυμα στην COP31! Ο Ερντογάν δεν υποδέχθηκε τον Ελληνοκύπριο ηγέτη – Μόνο ο Γκουτέρες τον υποδέχθηκε ». Το μέσο συνδέει τη διαφορετική μεταχείριση με την προσέγγιση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ελλάδα και το Ισραήλ, καθώς και με τις ενεργειακές διαφορές στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρουσιάζει έτσι το περιστατικό ως πολιτική απάντηση στις επιλογές της Λευκωσίας , χωρίς να επικαλείται σχετική επίσημη δήλωση του Ερντογάν. Η Τακβίμ , σε ξεχωριστό βίντεο, χαρακτηρίζει τη μη υποδοχή Χριστοδουλίδη « αξιοσημείωτη στιγμή » της συνόδου, δίνοντας επίσης έμφαση στον συμβολισμό της διαφορετικής μεταχείρισης. Η Χαμπέρ Γκλομπάλ , με τίτλο « Ο Ερντογάν δεν υποδέχθηκε μόνο εκείνον τον ηγέτη στην COP31 », εστιάζει επίσης στην εξαίρεση Χριστοδουλίδη από την υποδοχή, παρουσιάζοντάς την ως το περιστατικό που ξεχώρισε στο διπλωματικό πρωτόκολλο. Το συγκεκριμένο δημοσίευμα εντοπίζεται στο υλικό της επισκόπησης, αλλά δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθεί η ακριβής διεύθυνση του άρθρου. Η πρόσκληση μέσω Βρυξελλών και η «αντίφαση» Χριστοδουλίδη Η Αϊντινλίκ , με τον αιχμηρό τίτλο « Κατηγόρησε την Τουρκία και ήρθε στην Αττάλεια », παρουσιάζει την παρουσία Χριστοδουλίδη ως διπλωματική αντίφαση. Υποστηρίζει ότι ο Κύπριος Πρόεδρος, παρότι χαρακτηρίζει την Τουρκία «κατοχική δύναμη», συμμετέχει σε σύνοδο που φιλοξενεί η Άγκυρα, ενώ παράλληλα θέτει την επίλυση του Κυπριακού ως προϋπόθεση για την περιφερειακή συνεργασία. Η εφημερίδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο παρασκήνιο της πρόσκλησης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Ερντογάν δεν είχε συμπεριλάβει τον Χριστοδουλίδη στις προσωπικές προσκλήσεις προς τους Ευρωπαίους ηγέτες. Ακολούθησαν παρεμβάσεις της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, του Αντόνιο Κόστα και της Κάγια Κάλας, ώστε να αποσταλεί πρόσκληση μέσω της διοργάνωσης, χωρίς την υπογραφή του Τούρκου προέδρου. Η Αϊντινλίκ ερμηνεύει αυτή τη φόρμουλα ως προσπάθεια διατήρησης της πολιτικής μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παράλληλα, θέτει το ερώτημα « Με ποιο καθεστώς θα συμμετάσχει ο πρόεδρος της ΤΔΒΚ στην COP31; », επισημαίνοντας ότι ο Τουφάν Ερχιουρμάν είχε λάβει προσωπική πρόσκληση από τον Ερντογάν, αλλά το καθεστώς συμμετοχής του στις επίσημες συνεδριάσεις παρέμενε ασαφές. Η ίδια εφημερίδα αντιπαραβάλλει τις εκκλήσεις Χριστοδουλίδη για συνεργασία με τις εκδηλώσεις μνήμης για την ΕΟΚΑ και την άσκηση « Ίρις 2026 », στην οποία συμμετείχαν ελληνικά αεροσκάφη και χρησιμοποιήθηκαν ισραηλινά οπλικά συστήματα. Στο Κυπριακό, αναφέρεται επίσης στις επαφές υπό τη Μαρία Άνχελα Ολγκίν και στις συζητήσεις για νέα σημεία διέλευσης. Η επίσκεψη μέσω Ρόδου και ο ιστορικός συμβολισμός Ο δημοσιογράφος Τσετίνερ Τσετίν αναδεικνύει μια διαφορετική πλευρά του παρασκηνίου, σημειώνοντας ότι ο Χριστοδουλίδης ταξίδεψε από τη Λάρνακα στην Αττάλεια μέσω Ρόδου, λόγω της μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία. Χαρακτηρίζει την επίσκεψη ιστορικής και συμβολικής σημασίας, καθώς, όπως επισημαίνει, πρόκειται για τον τέταρτο εν ενεργεία Κύπριο ηγέτη που επισκέπτεται την Τουρκία, μετά τον Μακάριο, τον Γλαύκο Κληρίδη και τον Νίκο Αναστασιάδη. Ο δημοσιογράφος υπογραμμίζει ότι η παρουσία Χριστοδουλίδη και Ερχιουρμάν στην ίδια διεθνή σύνοδο δείχνει πως η κλιματική διπλωματία μπορεί να φέρει τις δύο πλευρές στην ίδια πλατφόρμα, χωρίς να αίρονται οι πολιτικές και διπλωματικές διαφορές τους. Η Κύπρος ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» και η ελληνική «περικύκλωση» Η Τακβίμ , με τον φιλοκυβερνητικό αρθρογράφο Μπουλέντ Εραντάτς και τίτλο « Κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο», χαρακτηρίζει την Κύπρο «αβύθιστο αεροπλανοφόρο », παρουσιάζοντας την τουρκική στρατιωτική παρουσία, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τη λύση δύο κρατών ως ενιαία γεωπολιτική στρατηγική. Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η συνεργασία Ελλάδας–Κυπριακής Δημοκρατίας–Ισραήλ αποσκοπεί στη στρατιωτική περικύκλωση της Τουρκίας. Συνδέει τις αμερικανικές αποφάσεις για το εμπάργκο όπλων, τη γαλλική στρατιωτική παρουσία και τους ελληνοϊσραηλινούς εξοπλιστικούς σχεδιασμούς με μια ευρύτερη προσπάθεια περιορισμού της τουρκικής ισχύος. Επικαλείται μάλιστα τον Ατατούρκ για να υπογραμμίσει τη στρατηγική σημασία της Κύπρου και προβάλλει τη χρήση του αεροδρομίου του Λευκονοίκου για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, καθώς και τα σχέδια ναυτικής βάσης ως απάντηση στις περιφερειακές εξελίξεις. Ο Εραντάτς προβάλλει επίσης την προσέγγιση Τουρκίας–Αιγύπτου ως δυνατότητα αλλαγής των ισορροπιών. Επαναφέρει την εκτίμηση ότι μια συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με την Τουρκία θα απέφερε στο Κάιρο επιπλέον 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης, ενώ συνδέει μια ενδεχόμενη τουρκοαιγυπτιακή συμφωνία με την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία νέων περιφερειακών συμμαχιών.

Read full article →