Άγριοι καυγάδες με «δολιοφθορές» μεταξύ γειτονισσών στην Πάφο: «Χτιτζιασμένη»
Το Εφετείο απέρριψε την έφεση γυναίκας, η οποία είχε καταδικαστεί από πρωτόδικο Δικαστήριο για δημόσια εξύβριση και κακόβουλη ζημιά στην κατοικία της γειτόνισσάς της, επικυρώνοντας στο σύνολό της την πρωτόδικη απόφαση. Η υπόθεση αφορούσε, αφενός, την εξύβριση της παραπονούμενης με σειρά χυδαίων χαρακτηρισμών τον Φεβρουάριο του 2018 και, αφετέρου, την πρόκληση ζημιών ύψους €2.550, όταν η κατηγορούμενη έκλεισε τις υδρορροές των μπαλκονιών της οικίας της γειτόνισσάς της, με αποτέλεσμα τα νερά της βροχής να πλημμυρίσουν το σπίτι. Σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου, η εφεσείουσα είχε καταδικαστεί, έπειτα από ακροαματική διαδικασία, στις δύο πρώτες κατηγορίες του κατηγορητηρίου, που αφορούσαν τη δημόσια εξύβριση και την κακόβουλη ζημιά. Ειδικότερα, κρίθηκε ένοχη ότι στις 5 Φεβρουαρίου 2018, σε δημόσιο χώρο, εξύβρισε τη γειτόνισσα της από την Πάφο με χυδαίες φράσεις μεταξύ των οποίων «παλιοτσ@λ@, χτιτζιασμένη, παλιοπόντια». Η δεύτερη κατηγορία αφορούσε περιστατικό στις 8 Μαΐου 2018, κατά το οποίο η εφεσείουσα φέρεται να προκάλεσε εσκεμμένα και παράνομα ζημιά αξίας €2.550 στην κατοικία της ίδιας παραπονούμενης. Οι προστριβές μεταξύ των γειτόνων και η διαμάχη για την ταράτσα Όπως προκύπτει από την πρωτόδικη απόφαση, η οποία περιγράφεται ως εκτενής και περιλαμβάνει λεπτομερή αναφορά στα τεκμήρια και στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, οι δύο παραπονούμενοι, οι οποίοι είναι σύζυγοι, διέμεναν σε ανώγεια κατοικία, ακριβώς πάνω από το ισόγειο σπίτι της κατηγορούμενης. Οι παραπονούμενοι είχαν αγοράσει την κατοικία τους από την ίδια την εφεσείουσα. Μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχαν διάφορες προστριβές, οι οποίες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τη χρήση της ταράτσας από την εφεσείουσα. Η τελευταία είχε παράπονο ότι δεν της επιτρεπόταν η πρόσβαση στην ταράτσα, γεγονός που αποτελούσε σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ των γειτόνων. Η απόφαση αναφέρει, επίσης, ότι για τα ίδια περιστατικά είχε καταχωρηθεί και άλλη ποινική υπόθεση, στην οποία η παραπονούμενη ήταν η κατηγορούμενη. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η παραπονούμενη είχε αθωωθεί από όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Έκλεισε τις υδρορροές με κομμάτια ξύλου Το περιστατικό που οδήγησε στην καταδίκη για κακόβουλη ζημιά αφορούσε το κλείσιμο των υδρορροών των μπαλκονιών της κατοικίας των παραπονουμένων. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, λίγες ημέρες πριν από τις 8 Μαΐου 2018, η παραπονούμενη αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη να κλείνει τις υδρορροές των μπαλκονιών της οικίας της. Οι υδρορροές βρίσκονταν στο ισόγειο της οικοδομής και η εφεσείουσα, παρουσία του συζύγου της, τοποθέτησε σε αυτές κομμάτια ξύλου, τα οποία σφήνωσε στα σημεία απορροής. Όταν, δύο ημέρες αργότερα, σημειώθηκαν βροχές, το νερό δεν μπορούσε να απομακρυνθεί μέσω των υδρορροών, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει η κατοικία των παραπονουμένων. Η εισροή νερού προκάλεσε ζημιές στα κεραμικά του πατώματος της κουζίνας και των δύο μπαλκονιών, τα οποία φούσκωσαν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι παρόμοιο περιστατικό είχε σημειωθεί και τον Απρίλιο του 2018, όταν είχαν και πάλι κλείσει υδρορροές. Το περιστατικό εκείνο είχε καταγγελθεί στην Αστυνομία από την παραπονούμενη. Μάλιστα, λίγες ημέρες πριν από το επίδικο συμβάν, όταν η παραπονούμενη αντιλήφθηκε εκ νέου την κατηγορούμενη να κλείνει τις υδρορροές, ενημέρωσε τον δικηγόρο της. Κατόπιν οδηγιών της, ο δικηγόρος απέστειλε επιστολή στην εφεσείουσα, με την οποία την καλούσε, μεταξύ άλλων, να αποφράξει τις υδρορροές. Η εφεσείουσα, ωστόσο, δεν συμμορφώθηκε με το αίτημα, με αποτέλεσμα, μετά τις βροχές, να πλημμυρίσει η κατοικία της παραπονούμενης. Όταν το νερό εισήλθε στο σπίτι, η παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει. Τότε, η εφεσείουσα και ο σύζυγός της αφαίρεσαν τα ξύλα από τις υδρορροές, με αποτέλεσμα το νερό να υποχωρήσει από την κατοικία. Μία από τις υδρορροές, ωστόσο, παρέμεινε κλειστή, καθώς ένα ξύλο είχε σφηνώσει και δεν κατέστη δυνατό να αφαιρεθεί. Αυτό, σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ήταν και ο λόγος που το νερό δεν απομακρύνθηκε από το μικρό μπαλκόνι. Στην Αστυνομία, τόσο η εφεσείουσα όσο και ο σύζυγός της είχαν παραδεχθεί ότι έκλεισαν τις υδρορροές. Υποστήριξαν, ωστόσο, ότι πριν από τη βροχόπτωση είχαν ανοίξει τις τρεις από τις τέσσερις υδρορροές. Η εξύβριση μπροστά σε γείτονες Το δεύτερο περιστατικό που οδήγησε στην καταδίκη αφορούσε τη δημόσια εξύβριση της παραπονούμενης στις 5 Φεβρουαρίου 2018. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η παραπονούμενη επέστρεψε στην κατοικία της γύρω στις 22:30, όταν η εφεσείουσα άρχισε να της απευθύνει τους χυδαίους χαρακτηρισμούς. Η συμπεριφορά της εφεσείουσας περιγράφηκε ως άσχημη και υστερική, ενώ, λόγω της προχωρημένης ώρας και της έντασης των φωνών, γείτονες βγήκαν στην αυλή και άκουγαν το περιστατικό. Η παραπονούμενη ανέφερε στην ένορκη μαρτυρία της ότι η συμπεριφορά της εφεσείουσας την προσέβαλε. Για την απόδειξη της υπόθεσης, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά πέντε μάρτυρες κατηγορίας, μεταξύ των οποίων και τους δύο παραπονούμενους, οι οποίοι είναι σύζυγοι. Η κατηγορούμενη, αφού κλήθηκε σε απολογία για όλες τις κατηγορίες, προέβη σε ανώμοτη δήλωση, χωρίς να καλέσει οποιονδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο τα αδικήματα που αντιμετώπιζε η κατηγορούμενη είχαν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, στη βάση των ευρημάτων του και των σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Κατέληξε ότι οι κατηγορίες 1 και 2 είχαν αποδειχθεί, ενώ οι κατηγορίες 3 έως 5 δεν είχαν αποδειχθεί και η εφεσείουσα αθωώθηκε και απαλλάχθηκε από αυτές. Οι οκτώ λόγοι έφεσης και η αξιολόγηση της μαρτυρίας Η πρωτόδικη απόφαση αμφισβητήθηκε από την εφεσείουσα με οκτώ λόγους έφεσης. Οι λόγοι έφεσης 6 και 7 αφορούσαν την αξιολόγηση της μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο και, ειδικότερα, την κρίση του ότι οι δύο παραπονούμενοι, οι οποίοι αναφέρονταν ως Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, καθώς και ο Μ.Κ.5, ήταν αξιόπιστοι μάρτυρες. Οι λόγοι έφεσης 1 έως 5 αφορούσαν την καταδίκη για κακόβουλη ζημιά. Η εφεσείουσα υποστήριζε ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια είτε στις 7 είτε στις 8 Μαΐου 2018, όπως της καταλογιζόταν. Παράλληλα, αμφισβητούσε το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ίδια είχε κλείσει τις υδρορροές με την τοποθέτηση ξύλων. Υποστήριζε ότι η ζημιά στην κατοικία της παραπονούμενης προκλήθηκε από τις βροχές, δηλαδή από φυσικό φαινόμενο, και όχι από δικές της πράξεις ή ενέργειες. Η εφεσείουσα καταλόγιζε, επίσης, στο πρωτόδικο Δικαστήριο ότι προέβη σε σειρά αυθαίρετων συμπερασμάτων και εικασιών για να καταλήξει στην καταδίκη της, κάτι που, όπως υποστήριζε, δεν ήταν επιτρεπτό στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου. Ο όγδοος λόγος έφεσης αφορούσε την καταδίκη για δημόσια εξύβριση. Η εφεσείουσα υποστήριζε ότι η παραπονούμενη δεν είχε προβεί σε οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον της σε σχέση με το συγκεκριμένο αδίκημα, ενώ ισχυριζόταν ότι δεν είχε τεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία για την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Το Εφετείο εξέτασε τα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας και τα τεκμήρια που είχαν κατατεθεί, καταλήγοντας ότι τα παράπονα της εφεσείουσας δεν ευσταθούσαν. Πότε μπορεί να παρέμβει το Εφετείο στην αξιολόγηση μαρτυρίας Στην απόφασή του, το Εφετείο επανέλαβε τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την εξουσία του να επεμβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και στα συμπεράσματα ενός πρωτόδικου Δικαστηρίου. Παραπέμποντας στην πρόσφατη απόφαση «Φώτης Κυριάκου v. Αστυνομίας», Ποινική Έφεση 135/2023, ημερομηνίας 28 Απριλίου 2026, καθώς και στις αποφάσεις «Αποστόλου v. Δημοκρατίας» και «Πισσαρίδης v. Αστυνομίας», το Εφετείο υπογράμμισε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ανήκει κατά κύριο λόγο στο πρωτόδικο Δικαστήριο. Όπως αναφέρθηκε, το Εφετείο μπορεί να επέμβει όταν η αξιολόγηση, τα ευρήματα ή τα συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου αντιστρατεύονται την κοινή λογική ή δεν δικαιολογούνται από τη μαρτυρία και τα ίδια τα ευρήματά του. Παρέμβαση μπορεί να δικαιολογηθεί, επίσης, όταν το πρωτόδικο Δικαστήριο παραλείψει να προβεί σε συγκεκριμένο εύρημα για ουσιώδες θέμα της διαδικασίας, όταν τα ευρήματα δεν είναι ευλόγως επιτρεπτά ή συγκρούονται με άλλη μαρτυρία, ή όταν τα συμπεράσματα είναι παράλογα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατό να καταλήξει σε αυτά ένα λογικό Δικαστήριο. Το Εφετείο επεσήμανε ακόμη ότι τα ευρήματα μπορεί να είναι ανυπόστατα, αυθαίρετα ή αντιφατικά, να μην υποστηρίζονται από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή ως αξιόπιστη ή να έρχονται σε ευθεία αντίθεση με παραδεκτά γεγονότα και τεκμήρια. Αντιφάσεις στη μαρτυρία μπορούν, επίσης, να δικαιολογήσουν παρέμβαση, εφόσον είναι ουσιαστικές, πλήττουν καίρια την αξιοπιστία μάρτυρα και φανερώνουν διάθεση απόκρυψης της αλήθειας. Το Δικαστήριο υπενθύμισε, ωστόσο, ότι η αξιολόγηση των μαρτύρων ανήκει στο πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο έχει την ευκαιρία να παρακολουθεί τη συμπεριφορά τους κατά τη ζωντανή διαδικασία. Ο διάδικος που αμφισβητεί ένα εύρημα αξιοπιστίας οφείλει να παρουσιάσει πολύ πειστικά επιχειρήματα για να αποδείξει ότι αυτό είναι εσφαλμένο ή αδικαιολόγητο. Στην απόφαση «Κυπριανού v. Αστυνομίας» υπογραμμίζεται, επίσης, ότι το Εφετείο μπορεί να προβεί σε δικές του διαπιστώσεις και να καταλήξει σε διαφορετική κρίση ως προς τα πραγματικά γεγονότα, πάντοτε όμως στη βάση της πρωτόδικης κρίσης για την αξιοπιστία των μαρτύρων. Η εξουσία αυτή, όπως τονίστηκε, ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην εξουδετερώνεται το πλεονέκτημα που διαθέτει το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο έρχεται σε άμεση επαφή με τους μάρτυρες. Εφαρμόζοντας τις συγκεκριμένες αρχές, το Εφετείο έκρινε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε έρεισμα για παρέμβαση στην αξιολόγηση της μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η διαδικασία αξιολόγησης, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα κρίθηκαν επιτρεπτά και αιτιολογημένα. Ως εκ τούτου, οι λόγοι έφεσης 6 και 7 απορρίφθηκαν. Η κακόβουλη ζημιά και η ευθύνη για την πλημμύρα Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης αφορούσαν την καταδίκη της εφεσείουσας για κακόβουλη ζημιά, βάσει της δεύτερης κατηγορίας. Η κατηγορία εδραζόταν στο άρθρο 324(1) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, σύμφωνα με το οποίο όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο, εφόσον δεν προβλέπεται διαφορετικά, συνιστά πλημμέλημα. Το άρθρο προβλέπει, εφόσον δεν καθορίζεται άλλη ποινή, φυλάκιση δύο χρόνων ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 1.500 λίρες, ή και τις δύο ποινές. Στην ίδια διάταξη περιλαμβάνεται πρόνοια ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 8 του Ποινικού Κώδικα σε ποινική δίωξη που ασκείται δυνάμει του άρθρου 324, νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος αποδείξει, κατά τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο, ότι η ισχυριζόμενη άσκηση ειλικρινούς αξίωσης δικαιώματος ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Το ουσιαστικό παράπονο της εφεσείουσας ήταν ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε παράνομη πράξη είτε στις 7 είτε στις 8 Μαΐου 2018. Υποστήριζε ότι η ζημιά στην κατοικία της παραπονούμενης προκλήθηκε από τις βροχές που σημειώθηκαν στις 7 Μαΐου 2018, δηλαδή από φυσικό φαινόμενο, και όχι από δική της ενέργεια. Το Εφετείο, ωστόσο, συμφώνησε με την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ζημιά στην κατοικία προκλήθηκε από το νερό που εισήλθε λόγω της βροχόπτωσης, επειδή οι υδρορροές είχαν προηγουμένως φραγεί με κομμάτια ξύλου από την εφεσείουσα. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά κατέληξε ότι η τοποθέτηση ξύλων στις υδρορροές φανέρωνε την πρόθεση της εφεσείουσας ως προς τις συνέπειες της πράξης της. Το Εφετείο έκρινε ότι η πιθανότητα βροχής ή οποιασδήποτε άλλης συνθήκης που θα μπορούσε να δημιουργήσει απόφραξη ήταν προβλέψιμη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πλημμύρα που προκάλεσε τη ζημιά ήταν αποτέλεσμα της απόφραξης των υδρορροών, με συνέπεια το νερό της βροχής να μην μπορεί να διαφύγει και να παραμείνει εντός της κατοικίας. Το γεγονός ότι η εφεσείουσα δεν προέβη στην πράξη την ημέρα κατά την οποία προκλήθηκε η ζημιά δεν αναιρούσε την ευθύνη της, καθώς η πράξη της είχε πραγματοποιηθεί προηγουμένως. Όπως εξήγησε το Εφετείο, η βροχόπτωση που σημειώθηκε την επίδικη ημέρα είχε ως αποτέλεσμα, λόγω της εσκεμμένης απόφραξης των υδρορροών, να προκληθεί η βλάβη. Η εφεσείουσα, σύμφωνα με την απόφαση, αγνόησε ή επέδειξε αδιαφορία για το ενδεχόμενο πρόκλησης της ζημιάς. Υπό αυτά τα δεδομένα, το Εφετείο έκρινε ορθή την καταδίκη της εφεσείουσας και στη δεύτερη κατηγορία, απορρίπτοντας τους λόγους έφεσης 1 έως 5. Απορρίφθηκε η έφεση στο σύνολό της Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος παρέμβασης στην πρωτόδικη απόφαση, ούτε ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την αξιοπιστία των μαρτύρων ούτε ως προς τα συμπεράσματα που αφορούσαν τη δημόσια εξύβριση και την κακόβουλη ζημιά. Η έφεση απορρίφθηκε στο σύνολό της και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε σε όλα της τα σημεία. Διαβάστε επίσης: ΒΙΝΤΕΟ: Έκλεισαν κυκλικό κόμβο στη Λεμεσό και έκαναν drift- Σε εξέλιξη έρευνα