Ανώτατο: Απέρριψε αίτημα ισοβίτη για επανεκδίκαση της υπόθεσής του
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα, στις 29 Οκτωβρίου 2026, αίτημα ισοβίτη για επανάνοιγμα της υπόθεσής του, κρίνοντας ότι η μεταγενέστερη ανάκληση ή ανασκευή μαρτυρίας δεν συνιστά νέο στοιχείο ή γεγονός που να δικαιολογεί την επανεκδίκαση. Πρόκειται για την πρώτη υπόθεση που εξετάστηκε με βάση τη συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, σύμφωνα με ανακοίνωση της Νομικής Υπηρεσίας. Ο αιτητής είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη από Κακουργιοδικείο το 2012, ενώ η ποινή του επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2015. Ακολούθως, υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα της υπόθεσής του, επικαλούμενος πρόνοια της νομοθεσίας περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων 1964 έως 2024, η οποία επιτρέπει την υποβολή σχετικού αιτήματος στο Ανώτατο Δικαστήριο, στη βάση νέων στοιχείων ή γεγονότων. Ο ισοβίτης υποστήριξε ότι προέκυψαν νέα δεδομένα μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης, τα οποία, κατά τον ισχυρισμό του, κλόνιζαν τη βάση της καταδίκης του και καθιστούσαν την απόφαση επισφαλή και άδικη. Ειδικότερα, υποστήριξε ότι η ανάκληση ή ανασκευή μαρτυρίας που είχε δοθεί κατά την αρχική εκδίκαση της υπόθεσης μπορούσε να θεωρηθεί νέο στοιχείο ή γεγονός, ικανό να δικαιολογήσει την ενεργοποίηση της συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης. Προς υποστήριξη του αιτήματός του, παρουσίασε ένορκες δηλώσεις μαρτύρων οι οποίοι ανακαλούσαν ή ανασκεύαζαν μαρτυρίες που είχαν προηγουμένως καταθέσει εναντίον του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Η θέση του Γενικού Εισαγγελέα Αντίθετη ήταν η θέση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ο οποίος υποστήριξε ενώπιον του Ανωτάτου ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν δικαιολογούσαν την ενεργοποίηση της συγκεκριμένης πρόνοιας του νόμου. Εξετάζοντας το αίτημα, το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα και το απέρριψε ομόφωνα, αποσαφηνίζοντας παράλληλα το πλαίσιο ερμηνείας της νομοθετικής διάταξης και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να δικαιολογηθεί κατ’ εξαίρεση το επανάνοιγμα μιας υπόθεσης. Τι θεωρείται νέο στοιχείο ή γεγονός Σύμφωνα με την απόφαση, ως νέα στοιχεία ή γεγονότα μπορούν να θεωρηθούν περιστατικά, συνθήκες ή αποδεικτικά μέσα που είτε προϋπήρχαν κατά τον χρόνο της αρχικής δίκης, αλλά δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο και έγιναν γνωστά μεταγενέστερα, είτε προέκυψαν για πρώτη φορά μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας και σχετίζονται με την υπόθεση. Ωστόσο, το Ανώτατο κατέληξε ότι η μεταγενέστερη ανάκληση ή ανασκευή από μάρτυρα της μαρτυρίας που είχε δώσει και αξιολογηθεί κατά την αρχική δίκη δεν μπορεί να θεωρηθεί νέο στοιχείο ή γεγονός κατά την έννοια του νόμου. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η αποδοχή της αντίθετης άποψης θα μετέτρεπε την κατ’ εξαίρεση διαδικασία σε μηχανισμό εκ νέου αξιολόγησης της μαρτυρίας και της αποδεικτικής κρίσης πάνω στην οποία στηρίχθηκε η αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση, υπονομεύοντας την ασφάλεια δικαίου και την τελεσιδικία. Τον χειρισμό της υπόθεσης εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ανέλαβαν οι Ανώτεροι Δικηγόροι της Δημοκρατίας Νίνος Κέκκος και Ανδρέας Χατζηκύρου.