Προσπέρασε έξι οχήματα και κατέληξε στην άσφαλτο- Γιατί μείωσαν την αποζημίωση
Σε ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για τροχαίο ατύχημα στην Έγκωμη, με τον καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ των δύο οδηγών, προχώρησε το Εφετείο, κρίνοντας ότι ο μοτοσικλετιστής που έπεσε στην άσφαλτο στην προσπάθειά του να αποφύγει σύγκρουση με αυτοκίνητο φέρει συντρέχουσα αμέλεια σε ποσοστό 20%. Το ατύχημα σημειώθηκε στις 12 Ιουλίου 2010, στην οδό Βυζαντίου, όταν ο μοτοποδηλάτης προσπερνούσε έξι ακινητοποιημένα οχήματα, χρησιμοποιώντας την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, την ίδια ώρα αυτοκίνητο, ο οδηγός του οποίου ήταν ασφαλισμένος σε ασφαλιστική εταιρεία, εισήλθε στον κύριο δρόμο από πάροδο που ελεγχόταν με σήμα «ΑΛΤ», χωρίς να ελέγξει επαρκώς την τροχαία κίνηση. Η είσοδος του αυτοκινήτου στην πορεία του μοτοποδηλάτη είχε ως αποτέλεσμα να του αποκοπεί ο δρόμος. Στην προσπάθειά του να αποφύγει τη σύγκρουση, ο μοτοποδηλάτης φρέναρε απότομα και επιχείρησε ελιγμό, με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και να ανατραπεί στην άσφαλτο. Παρότι δεν υπήρξε σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων, ο ίδιος υπέστη κάταγμα πλευράς και εκδορές, ενώ αντιμετώπισε πόνους και ανικανότητα προς εργασία για περίπου δυόμισι μήνες. Η πρωτόδικη απόφαση και η έφεση της ασφαλιστικής Ο τραυματίας προσέφυγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, διεκδικώντας αποζημιώσεις από την ασφαλιστική εταιρεία του οδηγού του αυτοκινήτου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε τη μαρτυρία του μοτοποδηλάτη και του αστυνομικού εξεταστή, απορρίπτοντας την εκδοχή του άλλου οδηγού, την οποία έκρινε αναξιόπιστη λόγω ουσιωδών αντιφάσεων. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου έφερε αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα, καθώς εισήλθε στον κύριο δρόμο χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο και ανέκοψε την πορεία του μοτοποδηλάτη. Παράλληλα, έκρινε ότι το προσπέρασμα των ακινητοποιημένων οχημάτων και η απότομη αντίδραση του μοτοποδηλάτη για την αποφυγή της σύγκρουσης δεν δικαιολογούσαν καταλογισμό συντρέχουσας αμέλειας σε βάρος του. Ως εκ τούτου, επιδίκασε στον τραυματία €5.000 ως γενικές αποζημιώσεις για πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία και €3.928,40 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκων και εξόδων. Η ασφαλιστική εταιρεία άσκησε έφεση, αμφισβητώντας την αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα πραγματικά ευρήματα και, κυρίως, την απόδοση αποκλειστικής ευθύνης στον ασφαλισμένο οδηγό της. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο μοτοποδηλάτης όφειλε να είναι πιο προσεκτικός, καθώς κινούνταν στην αντίθετη λωρίδα για να προσπεράσει σειρά ακινητοποιημένων οχημάτων, πλησιάζοντας σε σημείο όπου υπήρχε πάροδος από την οποία μπορούσε να εισέλθει άλλο όχημα. Γιατί το Εφετείο απέρριψε τους τέσσερις λόγους έφεσης Εξετάζοντας την υπόθεση, το Εφετείο απέρριψε τους πρώτους τέσσερις λόγους έφεσης, οι οποίοι αφορούσαν την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα πραγματικά ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων αποτελεί κατά κύριο λόγο έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο έχει την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια της δίκης. Το Εφετείο επεμβαίνει μόνο όταν τα ευρήματα είναι αυθαίρετα, παράλογα ή δεν υποστηρίζονται από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αιτιολογήσει επαρκώς γιατί αποδέχθηκε τη μαρτυρία του μοτοποδηλάτη και του αστυνομικού εξεταστή και γιατί απέρριψε εκείνη του ασφαλισμένου οδηγού. Ως εκ τούτου, δεν διαπίστωσε λόγο να επέμβει στα συμπεράσματα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα. Το κρίσιμο ζήτημα της συντρέχουσας αμέλειας Διαφορετική ήταν, ωστόσο, η κατάληξη του Εφετείου ως προς τον πέμπτο λόγο έφεσης, ο οποίος αφορούσε την απουσία οποιουδήποτε καταλογισμού ευθύνης στον μοτοποδηλάτη. Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η παραβίαση ενός κανονισμού τροχαίας δεν συνιστά αυτομάτως αμέλεια. Η συμπεριφορά κάθε οδηγού πρέπει να αξιολογείται με βάση το σύνολο των περιστάσεων και το κατά πόσο επέδειξε τη φροντίδα που θα αναμενόταν από έναν μέσο συνετό οδηγό. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι ακόμη και όταν ένας οδηγός έχει προτεραιότητα ή κινείται σύμφωνα με τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, οφείλει να παραμένει σε εγρήγορση και να λαμβάνει υπόψη πιθανούς κινδύνους που προκύπτουν από τις συνθήκες στον δρόμο. Στην υπόθεση που εξετάστηκε, το Εφετείο έκρινε ότι ο μοτοποδηλάτης όφειλε να υπολογίσει το ενδεχόμενο εισόδου άλλου οχήματος από την πάροδο της οδού Καλλινίκου, καθώς αυτή ήταν εμφανής και η πιθανότητα εξόδου αυτοκινήτου στον κύριο δρόμο δεν μπορούσε να αποκλειστεί. Παρότι η απρόσεκτη είσοδος του ασφαλισμένου οδηγού στην οδό Βυζαντίου αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία του ατυχήματος, αυτό δεν απάλλασσε τον μοτοποδηλάτη από την υποχρέωση να λάβει τις αναγκαίες προφυλάξεις για τη δική του ασφάλεια. Το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε δεόντως υπόψη αυτή την παράμετρο, αποδίδοντας αποκλειστική ευθύνη στον οδηγό του αυτοκινήτου. 80% της ευθύνης στον οδηγό του αυτοκινήτου Καταλήγοντας, το Εφετείο έκανε εν μέρει δεκτή την έφεση της ασφαλιστικής εταιρείας και ανακαθόρισε τον καταμερισμό της ευθύνης. Συγκεκριμένα, απέδωσε ποσοστό 80% στον οδηγό του ασφαλισμένου αυτοκινήτου και 20% στον μοτοποδηλάτη, λόγω συντρέχουσας αμέλειας. Κατόπιν της αναπροσαρμογής, οι γενικές αποζημιώσεις για πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία μειώθηκαν από €5.000 σε €4.000, ενώ οι ειδικές αποζημιώσεις περιορίστηκαν από €3.928,40 σε €3.142,72. Οι τόκοι και τα έξοδα που είχαν επιδικαστεί πρωτοδίκως παρέμειναν ως είχαν, ενώ το Εφετείο δεν επιδίκασε έξοδα για την ίδια την έφεση, λόγω της μερικής επιτυχίας της. Διαβάστε επίσης: Κακοποιούσε σεξουαλικά ανήλικο για 7 χρόνια- «Καταχράστηκε την εμπιστοσύνη»