«Η καλύτερη ΑΟΖ που μπορεί να κάνει η Ελλάδα, είναι με την Κύπρο»
Την ανάγκη επανακαθορισμού της στρατηγικής Ελλάδας και Κύπρου απέναντι στην Τουρκία, με έμφαση στην πολιτική ισχύ, τις οικονομικές συνεργασίες και την εμβάθυνση των περιφερειακών συμμαχιών, υπογραμμίζει ο Μάριος Ευθυμιόπουλος, διεθνολόγος και επικεφαλής του Strategy International . Όπως επισημαίνει, η επίκληση του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού κεκτημένου δεν αρκεί από μόνη της για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων, εάν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες και πρακτικές κινήσεις. «Κάποιοι επιμένουν ότι η συζήτηση για ΑΟΖ με Αίγυπτο είναι κάτι θετικό ως απάντηση στην ΑΟΖ. Εγώ λέω ότι η καλύτερη ΑΟΖ που μπορεί να γίνει τώρα και η καλύτερη απάντηση αυτή τη στιγμή, είναι ΑΟΖ με την Κύπρο. Θα είναι ιστορικής, πολιτικής σημασίας και για τον GSI και για το εμπόριο», είπε. Αναφερόμενος στις εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις συζητήσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, ο κ. Ευθυμιόπουλος υποστηρίζει ότι η Τουρκία ακολουθεί μια πολιτική που βασίζεται στην προβολή ισχύος και στην αξιοποίηση των γεωπολιτικών της δυνατοτήτων, επιδιώκοντας να ενισχύσει τη θέση της στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Διαβάστε επίσης : Τουρκολιβυκό: Η Αθήνα στρέφεται στην Αίγυπτο για επέκταση της ΑΟΖ Ο επικεφαλής του Strategy International θεωρεί ότι η Ελλάδα και η Κύπρος δεν πρέπει να περιορίζονται στην επίκληση του διεθνούς δικαίου, αλλά να προχωρούν σε ενέργειες που ενισχύουν ουσιαστικά τη διαπραγματευτική τους θέση. Όπως αναφέρει, η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και, κατά συνέπεια, δεν θεωρεί ότι η επίκληση των νομικών επιχειρημάτων από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά αρκεί για να μεταβάλει τη στάση της. «Δεν είναι θέμα νομικό. Είναι θέμα πολιτικής και ισχύος», σημειώνει χαρακτηριστικά, καλώντας Αθήνα και Λευκωσία να εγκαταλείψουν μια προσέγγιση που, κατά την άποψή του, παραμένει υπερβολικά προσανατολισμένη σε ανακοινώσεις και διπλωματικές διατυπώσεις. Ο ίδιος εκφράζει την άποψη ότι χρειάζονται συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, πολυμερείς συνεργασίες και συμφωνίες με ουσιαστικό οικονομικό αντίκρισμα. Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίζει ότι οι περιφερειακές συμμαχίες δεν πρέπει να περιορίζονται σε πολιτικές συναντήσεις, αλλά να μεταφράζονται σε επενδύσεις, εμπορικές συμφωνίες και μακροπρόθεσμα σχέδια συνεργασίας. Η Κύπρος ως στρατηγικός εταίρος της Ελλάδας Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στη δυνατότητα στενότερης συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση των σχέσεών της με τη Λευκωσία πριν προχωρήσει σε περαιτέρω περιφερειακές συνεννοήσεις. Αναφερόμενος στις συζητήσεις για ενδεχόμενη οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, ο κ. Ευθυμιόπουλος υποστηρίζει ότι μια συμφωνία Ελλάδας–Κύπρου θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική πολιτική και στρατηγική κίνηση. Διευκρινίζει, παράλληλα, ότι δεν τάσσεται κατά της συνεργασίας με την Αίγυπτο, την οποία θεωρεί σημαντικό εταίρο. Εκτιμά, ωστόσο, ότι η εμβάθυνση της συνεργασίας με την Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση των δύο πλευρών και να δημιουργήσει ευνοϊκότερες συνθήκες για ευρύτερες περιφερειακές συμφωνίες. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρεται στις τριμερείς συνεργασίες που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, όπως εκείνες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, αλλά και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όπως επισημαίνει, οι συνεργασίες αυτές αποτέλεσαν μια θετική αρχή, ωστόσο απαιτείται περαιτέρω εμβάθυνση, με σαφείς στόχους και μετρήσιμα αποτελέσματα. Επενδύσεις, ναυτιλία και οικονομική ισχύς Ο Μάριος Ευθυμιόπουλος υπογραμμίζει ότι η γεωπολιτική επιρροή δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις διπλωματικές σχέσεις ή τις αμυντικές δυνατότητες, αλλά και από την οικονομική ισχύ, την παραγωγική βάση και την ικανότητα προσέλκυσης ξένων επενδύσεων. Επικρίνει την εικόνα οικονομικής ευρωστίας που, όπως υποστηρίζει, συχνά προβάλλεται, επισημαίνοντας ότι η ακρίβεια και οι κοινωνικές πιέσεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά προβλήματα. Κατά την άποψή του, η οικονομική ανάπτυξη θα πρέπει να αποτυπώνεται στην πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία νέων ευκαιριών για τις κοινωνίες. Παράλληλα, καλεί την Ελλάδα και την Κύπρο να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, ιδιαίτερα στον τομέα της ναυτιλίας, των μεταφορών και των υποδομών. Προτείνει την προώθηση επενδύσεων με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στους τομείς της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, των βασικών υποδομών και της ανάπτυξης πόλεων. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η επόμενη ημέρα στη Λιβύη Σημαντικό μέρος της παρέμβασής του αφορά τη Λιβύη και τις επιπτώσεις που, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να έχει το τουρκολιβυκό μνημόνιο για τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο κ. Ευθυμιόπουλος εκτιμά ότι η Τουρκία επιδιώκει να αξιοποιήσει τη θέση της στη Λιβύη, ενισχύοντας τον ρόλο της ως περιφερειακού παράγοντα και διεκδικώντας μεγαλύτερη επιρροή στις πολιτικές και ενεργειακές εξελίξεις της χώρας. Παράλληλα, ασκεί κριτική στους χειρισμούς της ελληνικής πλευράς απέναντι στις διαφορετικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις της Λιβύης. Αναφέρεται ειδικότερα στον Χαλίφα Χαφτάρ και στις σχέσεις του με χώρες όπως η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν αξιοποίησε στον βαθμό που θα μπορούσε τις δυνατότητες συνεργασίας με την πλευρά αυτή. Αντιπαραβάλλει, μάλιστα, την προσέγγιση της Τουρκίας, η οποία, όπως αναφέρει, προχώρησε σε χρηματοδότηση, εξοπλισμό και εκπαίδευση, με την ελληνική πολιτική, για την οποία θεωρεί ότι δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχες πρακτικές πρωτοβουλίες. Στο ίδιο πλαίσιο, θέτει ζήτημα αξιοποίησης των οικονομικών σχέσεων και των κατασκευαστικών δραστηριοτήτων στη Λιβύη, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μεγαλύτερο ρόλο στην ανοικοδόμηση και στην ανάπτυξη της χώρας. Οι θαλάσσιες ζώνες και ο εναέριος χώρος Ο επικεφαλής του Strategy International εκφράζει, επίσης, προβληματισμό για τους χειρισμούς της Ελλάδας στα ζητήματα των θαλάσσιων ζωνών, της επέκτασης των χωρικών υδάτων και της εφαρμογής των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Αναφερόμενος στη συζήτηση για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια σε περιοχές νότια της Κρήτης, διερωτάται γιατί η ελληνική πλευρά περιορίζεται στη συζήτηση αντί να προχωρά, όπως υποστηρίζει, σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Παράλληλα, επισημαίνει ότι οι συνέπειες του τουρκολιβυκού μνημονίου δεν περιορίζονται στις θαλάσσιες διεκδικήσεις, αλλά εγείρουν, κατά την άποψή του, ευρύτερα ζητήματα σχετικά με τον εναέριο χώρο και τη γεωγραφική αποτύπωση των περιοχών που επηρεάζονται. Στρέφοντας την κριτική του και προς την ευρωπαϊκή στάση, εκφράζει αμφιβολίες για το κατά πόσο η ευρωπαϊκή στήριξη προς την Ελλάδα και την Κύπρο συνοδεύεται πάντοτε από τις ανάλογες πολιτικές πρωτοβουλίες και την απαιτούμενη συνέπεια. «Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο με χρονοδιάγραμμα» Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Μάριος Ευθυμιόπουλος υποστηρίζει ότι Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, στο οποίο απαιτούνται σαφείς στρατηγικές επιλογές και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός. Αναφερόμενος στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, τονίζει ότι η όποια κυβέρνηση προκύψει θα πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένο πρόγραμμα, με σαφείς στόχους και χρονοδιαγράμματα για τα επόμενα χρόνια. Όπως υποστηρίζει, απαιτείται ένα οργανωμένο σχέδιο που να καθορίζει τι πρόκειται να υλοποιηθεί, σε ποιο χρονικό διάστημα και με ποια επιδιωκόμενα αποτελέσματα, τόσο στην εξωτερική πολιτική όσο και στην οικονομία και στην άμυνα. «Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι από τη σωστή πλευρά της ιστορίας, από τη σωστή ερμηνεία του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού κεκτημένου», σημειώνει, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι η προάσπιση των συμφερόντων τους απαιτεί και δικές τους πρωτοβουλίες.