Ερυθρές Ταξιαρχίες: Το μυστικό ταξίδι στην Κύπρο και τα όπλα της PLO
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1979, ένα ιταλικό καραβάκι έφτανε στην Κύπρο, μεταφέροντας τέσσερις άνδρες. Ανάμεσά τους βρισκόταν ο Mario Moretti, ένα από τα ηγετικά στελέχη των Ερυθρών Ταξιαρχιών, της ένοπλης οργάνωσης που είχε απαγάγει και δολοφονήσει τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας, Άλντο Μόρο, το 1978. Το σκάφος ονομαζόταν Papago και το ταξίδι του δεν ήταν απλά για σκοπούς αναψυχής. Σύμφωνα με επίσημη έκθεση της ιταλικής Γερουσίας , επρόκειτο για αποστολή παραλαβής οπλισμού από παλαιστινιακό δίκτυο, με τελικό προορισμό την Ιταλία. Η Κύπρος αποτέλεσε ενδιάμεσο σταθμό της αποστολής. Εδώ πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τις καταθέσεις των συμμετεχόντων, συνάντηση του Moretti με άγνωστο πρόσωπο, το οποίο φέρεται να παρείχε οδηγίες για την παραλαβή των όπλων στις ακτές του Λιβάνου. Η υπόθεση, που απασχόλησε επί χρόνια την ιταλική Δικαιοσύνη και τις κοινοβουλευτικές επιτροπές έρευνας, αποκτά ιδιαίτερο κυπριακό ενδιαφέρον μέσα από την αντιπαραβολή των ιταλικών τεκμηρίων με δημοσιεύματα του κυπριακού Τύπου της ίδιας περιόδου. Το ιστιοπλοϊκό Papago και οι τέσσερις επιβάτες Το Papago ανήκε στον Massimo Gidoni, ψυχίατρο από την Ανκόνα και έμπειρο ιστιοπλόο. Στην αποστολή συμμετείχαν επίσης οι Mario Moretti, Riccardo Dura και Sandro Galletta. Το σκάφος αναχώρησε από τη Numana, κοντά στην Ανκόνα, πραγματοποιώντας στάση στο Μπρίντιζι προτού συνεχίσει προς την ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με ιστορική μελέτη του Maurizio Petrocchi , το Papago έφτασε στη Λάρνακα το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου 1979. Μια ιταλική κοινοβουλευτική έκθεση περιλαμβάνει αναλυτική αναφορά στην κατάθεση του Sandro Galletta, ο οποίος περιέγραψε την παραμονή του ιστιοπλοϊκού στην Κύπρο και τις κινήσεις του πληρώματος. Ελεγχοι διαβατηρίων και η άγνωστη επαφή Μία από τις σημαντικότερες λεπτομέρειες αφορά τον έλεγχο των ταξιδιωτικών εγγράφων από τις κυπριακές αρχές. Σύμφωνα με την κατάθεση Galletta, οι ίδιοι και ο Gidoni χρησιμοποίησαν τα πραγματικά τους διαβατήρια. Αντίθετα, οι Moretti και Dura ταξίδευαν με πλαστά έγγραφα. Όπως σημειώνεται το Papago παρέμεινε μία ημέρα σε κυπριακό λιμάνι και άλλες τέσσερις ημέρες σε γειτονικό αγκυροβόλιο, το οποίο ωστόσο παραμένει άγνωστο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής, ο Moretti αποβιβάστηκε για να συναντήσει ένα πρόσωπο, του οποίου η ταυτότητα παραμένει αδιευκρίνιστη. Όταν επέστρεψε στο σκάφος, ενημέρωσε τους υπόλοιπους ότι είχαν φτάσει νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο συνάντησης. Σύμφωνα με ιταλικό δικαστικό υλικό , το πρόσωπο με το οποίο επρόκειτο να συναντηθεί ο Moretti παρουσιαζόταν ως σύνδεσμος των υπηρεσιών ασφαλείας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ-PLO). Ο σύνδεσμος φέρεται να έδωσε οδηγίες και στοιχεία αναγνώρισης για τη θαλάσσια παραλαβή του οπλισμού. Η αποστολή αναφέρεται σε ιταλικές κοινοβουλευτικές πηγές με την κωδική ονομασία «Francis». Το μυστήριο με τον Abu Iyad Όσον αφορά την ταυτότητα του ανθρώπου που συναντήθηκε με τον Moretti στην Κύπρο, σε ακρόαση της ιταλικής Βουλής στις 2 Δεκεμβρίου 2014 , παρουσιάστηκε μαρτυρία που συνέδεε το πρόσωπο με τον Abu Iyad, γνωστό και ως Salah Khalaf, υψηλόβαθμο στέλεχος της Φατάχ. Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια κοινοβουλευτική αναφορά, ο Gidoni δεν αναγνώρισε σε μεταγενέστερη φωτογραφία του Abu Iyad τον άνθρωπο που είχε συναντήσει στην Κύπρο. Η παραλαβή των όπλων στον Λίβανο Μετά την κυπριακή στάση, το Papago συνέχισε προς τις ακτές του Λιβάνου. Σύμφωνα με την κατάθεση Galletta, η παραλαβή του οπλισμού πραγματοποιήθηκε στη θαλάσσια περιοχή του Λιβάνου, πριν από την επιστροφή του ιστιοπλοϊκού στην Ιταλία. Η έκθεση της ιταλικής Γερουσίας εξετάζει τις διαφορετικές μαρτυρίες και επισημαίνει ότι η αναφορά του Antonio Savasta σε φόρτωση στην Κύπρο πιθανότατα οφειλόταν σε παρερμηνεία πληροφοριών που είχε λάβει από τον Moretti. Στην ανάλυση «La rete internazionale del terrorismo italiano», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό GNOSIS της ιταλικής υπηρεσίας πληροφοριών , περιγράφεται η προμήθεια σημαντικών ποσοτήτων οπλισμού προς τις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Μεταξύ των όπλων αναφέρονται υποπολυβόλα Sterling, βελγικά τυφέκια FAL και πλαστικά εκρηκτικά. Η ανάλυση παραθέτει περίπου 150 υποπολυβόλα και 500–600 κιλά εκρηκτικών, ποσότητες που διαφοροποιούνται σε άλλες πηγές. Ο οπλισμός μεταφέρθηκε στην Ιταλία, όπου, σύμφωνα με τα δικαστικά στοιχεία, μέρος του διανεμήθηκε σε μονάδες των Ερυθρών Ταξιαρχιών και μέρος αποθηκεύτηκε σε κρυψώνες. Η κοινοβουλευτική έρευνα περιλαμβάνει επίσης μαρτυρίες ότι μέρος του οπλισμού ενδεχομένως προοριζόταν για άλλες ευρωπαϊκές ένοπλες οργανώσεις, όπως ο IRA και πιθανώς η ETA. Τι έγραφε ο κυπριακός Τύπος τον Σεπτέμβριο του 1979 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξέταση κυπριακών εφημερίδων της ίδιας περιόδου που αν και δεν αναφέρουν το Papago έχουν μια άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία. Στο πρωτοσέλιδο της «Σημερινής» της 5ης Σεπτεμβρίου 1979 , με τίτλο «Όπλα σε κονταίηνερ στη Λάρνακα», καταγράφεται υπόθεση άλλων τεσσάρων εμπορευματοκιβωτίων που είχαν φτάσει στο λιμάνι της Λάρνακας με το δανικό πλοίο «Περ Κόραλ», με προορισμό τη Βηρυτό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι αρχές διέταξαν την εκφόρτωσή τους λόγω υποψιών ότι περιείχαν όπλα. Το φορτίο είχε δηλωθεί ως μαρμάρινα είδη, ενώ η εταιρεία που εμπλεκόταν στη μεταφορά αρνούνταν το άνοιγμα των εμπορευματοκιβωτίων χωρίς τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Την επόμενη ημέρα, 6 Σεπτεμβρίου 1979, η «Σημερινή» επανήλθε με πρωτοσέλιδο για το λαθρεμπόριο όπλων και άλλων ειδών μέσω εμπορευματοκιβωτίων. Η υπόθεση των ιταλικών υπηρεσιών ασφαλείας Η ιστορία του Papago περιλαμβάνει και ένα ακόμη ανεξιχνίαστο επεισόδιο, αυτή τη φορά πριν από την αναχώρησή του από την Ιταλία. Σε κοινοβουλευτική ακρόαση του 2014 , ο Sergio Flamigni παρουσίασε μαρτυρία σύμφωνα με την οποία η αστυνομία της Ανκόνας είχε λάβει ανώνυμη πληροφορία ότι ο καταζητούμενος Moretti βρισκόταν σε σκάφος στη Numana. Κατά την ίδια αφήγηση, αστυνομικοί της DIGOS κινητοποιήθηκαν, αλλά φέρεται να αποχώρησαν έπειτα από παρέμβαση αξιωματικού των Καραμπινιέρων, ο οποίος υποστήριξε ότι η περιοχή βρισκόταν υπό τον έλεγχο της υπηρεσίας του. Ο Moretti συνεπώς δεν συνελήφθη. Το διεθνές δίκτυο και οι επαφές με την ΟΑΠ Η υπόθεση συνδέθηκε επίσης με έρευνες για τις διεθνείς επαφές των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Σε κατάθεση της 8ης Ιουνίου 1982, ο Antonio Savasta ανέφερε ότι είχε πληροφορηθεί από τον Moretti για διεθνές δίκτυο με έδρα το Παρίσι, το οποίο φέρεται να διευκόλυνε επαφές με την PLO. Στο σχετικό ιταλικό δικαστικό υλικό εμφανίζονται τα ονόματα Corrado Simioni, Duccio Berio και Vanni Mulinaris, που συνδέονται με το δίκτυο Hyperion.