Νετανιάχου: Παρουσίασε το νέο δόγμα ασφαλείας–Ο χάρτης με Τουρκία-Ελλάδα-Κύπρο
Το νέο δόγμα εθνικής ασφαλείας του Ισραήλ παρουσίασε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, προαναγγέλλοντας ουσιαστική μετατόπιση από την πολιτική της ανάσχεσης και της άμυνας προς την προληπτική στρατιωτική δράση, την ανάληψη πρωτοβουλιών και την αποτροπή απειλών προτού αυτές εκδηλωθούν. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε εννέα ημέρες πριν από τις ισραηλινές βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, με τον Νετανιάχου να συνδέει τη νέα στρατηγική με τα διδάγματα της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τις πολεμικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσίαση χάρτη των γεωπολιτικών συμμαχιών στη Μέση Ανατολή, στον οποίο αποτυπώνονται τρεις ανταγωνιστικοί άξονες: το αποκαλούμενο «Σουνιτικό Διαμάντι», με βασικούς πυλώνες την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν, ο ιρανικός «Άξονας Αντίστασης» και η αναδυόμενη στρατηγική συνεργασία Ισραήλ–Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. SOMALILAND FEATURED ON REGIONAL ALLIANCES MAP IN NETANYAHU PRESENTATION A map displayed during Benjamin Netanyahu’s security presentation identifies Somaliland separately from Somalia and places it among territories considered friendly by Israel and the United Arab Emirates. The graphic, bearing the Friedrich Ebert Stiftung logo, outlines competing geopolitical alignments across the Middle East and the Horn of Africa. Somaliland’s inclusion highlights its strategic relevance along the Gulf of Aden, near the entrance to the Red Sea, and its potential role in regional trade and security cooperation. — Dr. Vuu (@ProfGeesinimo) October 18, 2026 Ο χάρτης των τριών συνασπισμών Ο χάρτης με τίτλο «Geopolitical Alliances in the Middle East» προέρχεται από ανάλυση του γερμανικού ιδρύματος Friedrich-Ebert-Stiftung, η οποία δημοσιεύθηκε στις 19 Μαΐου 2026 και συντάχθηκε από τους Marc Saxer και Marcus Schneider. Στην ανάλυση καταγράφεται η διαμόρφωση νέων περιφερειακών ευθυγραμμίσεων, ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων και της ανακατανομής ισχύος στη Μέση Ανατολή. Το λεγόμενο «Σουνιτικό Διαμάντι» περιλαμβάνει την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν. Σύμφωνα με τους αναλυτές του ιδρύματος, η συγκεκριμένη συνεργασία αναπτύσσεται ως αντίβαρο τόσο στην επιρροή του Ιράν όσο και στη διευρυνόμενη στρατηγική συνεργασία Ισραήλ–ΗΑΕ. Ο δεύτερος συνασπισμός αφορά το Ιράν και το δίκτυο οργανώσεων και ενόπλων δυνάμεων που συνδέονται με την Τεχεράνη, μεταξύ των οποίων η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι Χούθι στην Υεμένη και σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ. Ο τρίτος άξονας έχει ως πυρήνα το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με την ανάλυση να εξετάζει την πιθανή διεύρυνσή του σε ένα ευρύτερο πλέγμα περιφερειακών συνεργασιών, το οποίο περιγράφεται ως «Hexagon Alliance». Στον χάρτη εμφανίζεται και η Ελλάδα μεταξύ των χωρών που τοποθετούνται στην ευρύτερη ζώνη φιλικών σχέσεων του ισραηλινο-εμιρατινού άξονα. Πού βρίσκεται η Κύπρος στους σχεδιασμούς Η Κύπρος αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το πρίσμα προηγούμενων δηλώσεων του Νετανιάχου για τη δημιουργία ενός ευρύτερου «εξαγώνου συμμαχιών» στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Τον Φεβρουάριο του 2026, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είχε αναφερθεί σε ένα σύστημα συνεργασιών που θα περιλάμβανε το Ισραήλ, την Ινδία, την Ελλάδα, την Κύπρο και άλλους εταίρους από την Ασία, την Αφρική και τον αραβικό κόσμο. Σύμφωνα με τη συλλογιστική που παρουσίασε, στόχος είναι η διαμόρφωση ενός δικτύου κρατών με κοινές αντιλήψεις για τις περιφερειακές προκλήσεις, απέναντι σε δυνάμεις τις οποίες ο ίδιος χαρακτηρίζει ως ριζοσπαστικούς σιιτικούς και σουνιτικούς άξονες. Η αναφορά στην Κύπρο δεν σημαίνει ότι έχει συγκροτηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία. Αναδεικνύει, ωστόσο, τη θέση που αποδίδει η ισραηλινή ηγεσία στη Λευκωσία και την Αθήνα στους ευρύτερους σχεδιασμούς περιφερειακής συνεργασίας. Οι δέκα αρχές του νέου δόγματος Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του γραφείου του Ισραηλινού πρωθυπουργού, το νέο δόγμα διαμορφώθηκε με τη συνδρομή του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας και του επικεφαλής του, Σμουέλ Μπεν Έζρα. Η στρατηγική περιλαμβάνει δέκα βασικές αρχές, με κεντρικό στοιχείο την αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων από εχθρικά κράτη, ακόμη και μέσω μονομερούς στρατιωτικής δράσης. Στις προτεραιότητες περιλαμβάνονται η δυνατότητα προληπτικών πληγμάτων, η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος, η συνεχής συλλογή πληροφοριών, η διατήρηση της στρατιωτικής πρωτοβουλίας και η δημιουργία ζωνών ασφαλείας. Παράλληλα, προβλέπεται ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών, ώστε το Ισραήλ να περιορίσει την εξάρτησή του από εξωτερικούς προμηθευτές. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στην τεχνολογική υπεροχή, με επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη, την κβαντική υπολογιστική και τις διαστημικές δυνατότητες. Το δόγμα περιλαμβάνει επίσης την ενίσχυση διεθνών συνεργασιών, την αντιμετώπιση του αντισημιτισμού και την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής ταυτότητας. Το Ιράν και η μετατόπιση προς την επίθεση Στην παρουσίασή του, ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις από τη Γάζα και τον Λίβανο μέχρι την Υεμένη και το Ιράν έχουν περιορίσει σημαντικά τις δυνατότητες του ιρανικού δικτύου. Η εκτίμηση αυτή αποτελεί θέση της ισραηλινής κυβέρνησης και εντάσσεται στη δικαιολόγηση της νέας στρατηγικής. Η ουσιαστικότερη αλλαγή αφορά την προτεραιότητα που αποδίδεται πλέον στην πρόληψη και στην επίθεση έναντι της παραδοσιακής πολιτικής ανάσχεσης. Η ισραηλινή ηγεσία θεωρεί ότι η εμπειρία της 7ης Οκτωβρίου κατέδειξε τα όρια μιας στρατηγικής που βασίζεται κυρίως στην αποτροπή και στην αντίδραση μετά την εκδήλωση μιας απειλής. Η Τουρκία στη νέα περιφερειακή εξίσωση Η παρουσία της Τουρκίας στον πυρήνα του «Σουνιτικού Διαμαντιού» αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ανατολική Μεσόγειο. Η συνεργασία Άγκυρας, Ριάντ, Καΐρου και Ισλαμαμπάντ αποτυπώνεται από το Friedrich-Ebert-Stiftung ως μια αναδυόμενη γεωπολιτική ευθυγράμμιση, χωρίς αυτό να συνεπάγεται κοινή στρατιωτική διοίκηση ή ενιαία εξωτερική πολιτική. Παράλληλα, η ισραηλινή ηγεσία αντιμετωπίζει με αυξανόμενη ανησυχία την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας, ενώ οι σχέσεις των δύο χωρών παραμένουν τεταμένες. Η διαμόρφωση αυτών των συνεργασιών δημιουργεί νέα δεδομένα και για την Κύπρο, η οποία διατηρεί στενές σχέσεις με την Ελλάδα και το Ισραήλ, αλλά και συνεργασίες με άλλα κράτη της περιοχής, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος. Η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή Η παρουσίαση του νέου ισραηλινού δόγματος, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, αναδεικνύει την κεντρική θέση που καταλαμβάνει η εθνική ασφάλεια στην πολιτική ατζέντα του Νετανιάχου. Την ίδια στιγμή, ο χάρτης του Friedrich-Ebert-Stiftung αποτυπώνει μια Μέση Ανατολή στην οποία οι παραδοσιακές συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται, ενώ νέες συνεργασίες αναπτύσσονται γύρω από ανταγωνιστικά συμφέροντα ασφαλείας, ενέργειας και περιφερειακής επιρροής. Για την Κύπρο, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο κατά πόσο οι ισραηλινές πρωτοβουλίες για νέες συμμαχίες θα αποκτήσουν συγκεκριμένο θεσμικό και επιχειρησιακό περιεχόμενο, καθώς και στις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχουν στις ισορροπίες της Ανατολικής Μεσογείου.