Το «ρωσικό χαρτί» Αβέρωφ και η συμμαχία Φειδία–ΑΚΕΛ για το ρεύμα
Η σημερινή «αιφνίδια» δημόσια παρέμβαση του Αβέρωφ Νεοφύτου υπέρ της επανεξέτασης και άρσης των ευρωπαϊκών ενεργειακών κυρώσεων κατά της Ρωσίας δεν περιορίζεται σε μια πρόταση για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Αποκτά και πολιτική διάσταση, καθώς διατυπώνεται σε μια συγκυρία κατά την οποία το ενεργειακό κόστος βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας αντιπαράθεσης, ενώ ο Φειδίας Παναγιώτου και το Κόμμα Άμεσης Δημοκρατίας προετοιμάζουν κινητοποίηση διαμαρτυρίας για τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος με την στήριξη και του ΑΚΕΛ. Ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ επιχειρεί να συνδέσει την καθημερινή οικονομική πίεση των νοικοκυριών με μια ευρύτερη αλλαγή της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στη Μόσχα. Και το πράττει επιλέγοντας ένα ζήτημα που μπορεί να απευθυνθεί σε διαφορετικά πολιτικά ακροατήρια, πέρα από τα παραδοσιακά όρια της κεντροδεξιάς. Το ερώτημα είναι κατά πόσον η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί αποκλειστικά μια οικονομική πρόταση ή ταυτόχρονα ένα πολιτικό άνοιγμα με ορίζοντα τις Επόμενες Προεδρικές Εκλογές του 2028. Η πρόταση που ανοίγει τη συζήτηση για τη Μόσχα Σε δηλώσεις του κατά τη διάρκεια δημοσιογραφικής διάσκεψης, ο Αβέρωφ Νεοφύτου κάλεσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, να θέσει στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτημα επανεξέτασης και άρσης των ενεργειακών κυρώσεων κατά της Ρωσίας. «Δεν είναι δυνατόν οι Ηνωμένες Πολιτείες να χαλαρώνουν τις ενεργειακές κυρώσεις για να προστατεύσουν τη δική τους αγορά και η Ευρώπη να αρνείται ακόμη και να επανεξετάσει την πολιτική της», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Αβέρωφ επικαλέστηκε τις αυξημένες τιμές των καυσίμων, υποστηρίζοντας ότι το πετρέλαιο κίνησης στην Κύπρο έχει ξεπεράσει τα δύο ευρώ το λίτρο, ενώ προειδοποίησε ότι οι αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος μεταφέρονται στις τιμές των βασικών αγαθών. Η παρέμβασή του δεν περιορίστηκε στη διεθνή διάσταση. Ζήτησε επίσης εθνικό σχέδιο μόνιμης μείωσης του κόστους καυσίμων και ηλεκτρισμού, με έμφαση στη φορολογία, στην αποθήκευση ενέργειας και στην αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών. Ωστόσο, η πολιτικά πιο αξιοσημείωτη πτυχή της τοποθέτησής του είναι η επιλογή να αναδείξει την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας ως μέρος της απάντησης στην ενεργειακή κρίση. Πρόκειται για πρόταση που μεταφέρει τη συζήτηση από την εσωτερική οικονομική πολιτική στο επίπεδο των ευρωπαϊκών γεωπολιτικών αποφάσεων. Ο Φειδίας κατεβαίνει στους δρόμους – Το ΑΚΕΛ δηλώνει στήριξη Η χρονική συγκυρία αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω της αυριανής κινητοποίησης που οργανώνει η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου. Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, πολίτες καλούνται να συγκεντρωθούν στις 16:00 στην Πλατεία Ελευθερίας και να πραγματοποιήσουν πορεία προς το Προεδρικό Μέγαρο, διαμαρτυρόμενοι για το υψηλό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας. Σημειώνεται πως το ΑΚΕΛ έχει ήδη ανακοινώσει ότι στηρίζει την κινητοποίηση του Φειδία. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Άμεσης Δημοκρατίας, προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία του Φειδία Παναγιώτου με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΑΚΕΛ, Γιώργο Λουκαΐδη, και ακολούθησε η απόφαση στήριξης της διαμαρτυρίας. Η εξέλιξη δημιουργεί μια αξιοσημείωτη πολιτική σύμπτωση. Από τη μία, ο Αβέρωφ Νεοφύτου προτείνει την επανεξέταση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας ως απάντηση στο ενεργειακό κόστος. Από την άλλη, ο Φειδίας Παναγιώτου κινητοποιεί πολίτες για το ακριβό ρεύμα, εξασφαλίζοντας μάλιστα τη δημόσια στήριξη του ΑΚΕΛ. Η σχέση Αβέρωφ – Φειδία Σε αυτή την εξίσωση προστίθεται και η πολιτική σχέση Αβέρωφ Νεοφύτου και Φειδία Παναγιώτου. Ο Φειδίας έχει κατά καιρούς αναφερθεί στον Αβέρωφ ως πολιτικό του μέντορα και πατέρα ενώ δεν έχει διαψευστεί πως ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο σε σχέση με τη στήριξη της Άμεσης Δημοκρατίας προς την Αννίτα Δημητρίου για την Προεδρία της Βουλής. Ο ίδιο ο Αβέρωφ είχε πει στον Φειδία: «Με φωνάζεις παππού, θα μπορούσες να ήσουν γιος μου». Το ρωσικό ζήτημα και οι πολιτικές ισορροπίες Ο Φειδίας Παναγιώτου έχει βρεθεί στο παρελθόν αντιμέτωπος με επικρίσεις για τοποθετήσεις του ως ευρωβουλευτή σχετικά με τη Ρωσία και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι επικριτές του έχουν υποστηρίξει ότι ορισμένες θέσεις του συμπίπτουν με ρωσικά επιχειρήματα. Η σημερινή παρέμβαση Αβέρωφ δημιουργεί ένα νέο πεδίο πολιτικής συζήτησης: κατά πόσον η επανεξέταση των κυρώσεων μπορεί να αποτελέσει σημείο σύγκλισης δυνάμεων που κατά τα άλλα βρίσκονται σε διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους. Το ΑΚΕΛ έχει ιστορικά ιδιαίτερη σχέση με τη Ρωσία και τη Σοβιετική Ένωση, αλλά η ιστορική αυτή διάσταση δεν αρκεί για να θεωρηθεί δεδομένη η σημερινή του θέση υπέρ της άρσης των συγκεκριμένων κυρώσεων. Ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ εισέρχεται με τη συγκεκριμένη πρόταση σε μια συζήτηση που υπερβαίνει τις παραδοσιακές κομματικές διαχωριστικές γραμμές την ώρα που αρνείται πεισματικά να ξεκαθαρίσει τα επόμενα του βήματα εντός του ΔΗΣΥ. Παράλληλα ο Νίκος Τορναρίτης τονίζει ότι η Κύπρος δεν μπορεί να ζητά ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ενώ αμφισβητεί τις ευρωπαϊκές αρχές, αναφερόμενος στις προτάσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου για επανεξέταση των ενεργειακών κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Το «ρωσικό χαρτί» Αβέρωφ απέναντι στον άξονα ΔΗΣΥ–ΔΗΚΟ–ΕΛΑΜ; Υπό αυτό το πρίσμα, η παρέμβαση του Αβέρωφ Νεοφύτου υπέρ της άρσης των ενεργειακών κυρώσεων κατά της Ρωσίας αποκτά μια ευρύτερη πολιτική και γεωπολιτική διάσταση, ιδιαίτερα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι μόλις χθες το ΑΚΕΛ εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά της συνεργασίας ΔΗΣΥ–ΔΗΚΟ–ΕΛΑΜ, αυτή τη φορά με αφορμή τη συγκρότηση κοινοβουλευτικών σχημάτων συνεργασίας με το Israel Allies Foundation και το Transatlantic Friends of Israel, καταγγέλλοντας τη δημιουργία λόμπι προώθησης ισραηλινών συμφερόντων εντός της Βουλής. Είχε προηγηθεί, τον περασμένο Μάιο, η προειδοποίηση του ΑΚΕΛ για μια «υπό εκκόλαψη επίσημη συμμαχία ΔΗΣΥ–ΔΗΚΟ–ΕΛΑΜ», με ορίζοντα και τις προεδρικές εκλογές. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, μήπως ο Αβέρωφ ενδεχωμένως να επιχειρεί να αντιπαραβάλει στο διαμορφούμενο φιλοϊσραηλινό κοινοβουλευτικό σχήμα ένα διαφορετικό πεδίο πολιτικών συγκλίσεων, αξιοποιώντας το «ρωσικό χαρτί» και την κοινωνική δυσαρέσκεια για το ενεργειακό κόστος; Πρόκειται για μια συγκυρία που εγείρει το ερώτημα κατά πόσον επιχειρείται η διαμόρφωση εναλλακτικών πολιτικών γεφυρών με το βλέμμα στο 2028 ή αν πρόκειται για παράλληλες, ανεξάρτητες πρωτοβουλίες.