Θολό το τοπίο, ώρα για το κέντρο
Με τον κ. Νεοφύτου μας χωρίζει η ιδεολογική μας καταβολή, αλλά κύρια οι κατά καιρούς απόψεις που εκφράζει σε σχέση με το Εθνικό μας ζήτημα και οι ιδέες που καταθέτει στον δημόσιο διάλογο προς επίλυσή του. Ωστόσο, δεν μπορώ παρά να του αναγνωρίσω τη δεινή επικοινωνιακή ικανότητα να προκαλεί, με τη θετική πάντοτε έννοια του όρου, ώστε να κεντρίζει το ενδιαφέρον των πολιτών. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για έναν ευφυή άνθρωπο και από τους πολιτικούς οι οποίοι καταθέτουν ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις, με τις οποίες κάποιος μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Το σίγουρο είναι πως δεν περνούν απαρατήρητες και δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο. Πάνω από όλα όμως, αυτό που πιστώνω στον κ. Νεοφύτου είναι το πολιτικό θάρρος που επιδεικνύει κατά διαστήματα, φέρνοντάς τον πολλές φορές πιο μπροστά από τους πολιτικούς του αντιπάλους, άλλοτε με την κατάθεση πρωτοποριακών προτάσεων και άλλοτε με τη λήψη δύσκολων αποφάσεων κόντρα στο ρεύμα. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι επιλογές του είναι πάντοτε ορθές ούτε ότι οι προτάσεις του με βρίσκουν σύμφωνο. Ιδιαίτερα στο Εθνικό μας ζήτημα, οι διαφωνίες μας είναι καίριες και ουσιαστικές και αφορούν τον πυρήνα της προσέγγισης που πρέπει να έχει η Κυπριακή Δημοκρατία. Μία από τις τολμηρές αποφάσεις του είναι και η πρόσφατη, υποτιθέμενη ή καλύτερα, μισή εξαγγελία της υποψηφιότητάς του για την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2028. Μισή εξαγγελία, γιατί προφανώς ο κ. Νεοφύτου ηθελημένα άφησε κάποια κενά, αρκετά όμως ώστε αυτά να επιδέχονται διαφορετικών ερμηνειών, αλλά παράλληλα να τον καθιστούν πρωταγωνιστή σε σχέση με τις διεργασίες που γίνονται για τις επικείμενες προεδρικές εκλογές. Ιδιαίτερα δε, αν μελετήσει κάποιος την ανακοίνωση της κ. Ολγκίν, που υποβαθμίζει εντελώς τη μη πραγματοποίηση της ζητηθείσας τριμερούς συνάντησης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη και εστιάζει την προσοχή της στην ολοκλήρωση του εγγράφου των συγκλίσεων, αβίαστα μπορεί κάποιος να συμπεράνει πως το Κυπριακό, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να ξεκλειδώσει και να υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις, ώστε και ο κ. Νεοφύτου να αναγκαστεί, αιτιολογημένα, να αναθεωρήσει την απόφασή του. Εάν πάλι δεν "κουνηθεί φύλλο", ξεκάθαρα θα μπορεί να συνεχίσει ανενόχλητος την προεκλογική του καμπάνια, είτε για να κερδίσει το χρίσμα του υποψηφίου του ΔΗΣΥ είτε για να το επιβάλει. Το σίγουρο είναι ένα. Ότι ορθά ο κ. Νεοφύτου επέλεξε να ανοίξει το κεφάλαιο των Προεδρικών από νωρίς και σίγουρα δεν είναι παρακμή, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε πρόσφατα από πολιτικό αρχηγό. Γιατί η αλήθεια είναι πως το πολιτικό τοπίο, για πρώτη φορά από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι πολύ θολό και θα πρέπει να καθαρίσει το συντομότερο δυνατόν. Γιατί για πρώτη φορά η Δεξιά παρουσιάζεται τριχοτομημένη, παρόλο που με δυσκολία μπορεί κάποιος να καταλάβει τις διαφορές μεταξύ των εκφραστών της. Γιατί για πρώτη φορά απουσιάζει μια σοσιαλιστική πρόταση αλλά και παρουσία στη Βουλή. Γιατί για πρώτη φορά απουσιάζει καθαρόαιμη κεντρώα πολιτική πρόταση στον δημόσιο διάλογο. Αντίθετα, θα έλεγε κάποιος πως το Κέντρο σύρεται και αφομοιώνεται αργά και σταθερά προς τις δύο παραδοσιακές ιδεολογίες, της Δεξιάς και τις νέες παραλλαγές της, αλλά και της Αριστεράς, ακολουθώντας φθίνουσα πορεία. Και αυτό ίσως να είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας. Γιατί το Κέντρο δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας ενδιάμεσος χώρος ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά. Υπήρξε διαχρονικά πολιτική πρόταση με δική της ταυτότητα, κοινωνικές αναφορές και συγκεκριμένη αντίληψη για την οικονομία, την κοινωνική συνοχή, τους θεσμούς και, πάνω από όλα, για το Εθνικό ζήτημα. Η απουσία αυτής της αυτοτελούς φωνής αφήνει ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας χωρίς καθαρή πολιτική έκφραση και δημιουργεί ένα κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί απλώς με την αριθμητική συνύπαρξη κομμάτων. Γιατί για πρώτη φορά ανώτερα κομματικά στελέχη του κεντρώου προτάσσουν απροκάλυπτα την επιλογή τρίτου προσώπου παρά των ηγετών τους. Γιατί για πρώτη φορά έχουμε πολιτικούς influencers, είτε είναι αυτοί βουλευτές είτε υπουργοί, οι οποίοι αρέσκονται στην προβολή της δραστηριότητάς τους, ασχέτως των πολιτικών τους θέσεων και των χαρτοφυλακίων τους. Γιατί για πρώτη φορά πολιτικοί "μαθουσάλες" , που ευθύνονται για το κατάντημά μας ως κοινωνία και την ανυποληψία στην οποία έχουν περιέλθει τα κόμματα αλλά και το πολιτικό προσωπικό, παρουσιάζονται ως εκφραστές της αλλαγής, ποδηγετώντας πολλές φορές την όποια νέα προσπάθεια για αναγέννηση του πολιτικού μας συστήματος. Γιατί για πρώτη φορά οι λέξεις έχουν χάσει την έννοιά τους. Αποσπασματικά μέτρα χαρακτηρίζονται ως ολιστικές προσεγγίσεις. Περιορισμένες παρεμβάσεις και βελτιώσεις στα βασικά συστήματα της παιδείας, της κοινωνικής συνοχής, ακόμη και της υγείας, παρουσιάζονται ως μεταρρυθμίσεις. Οι γενικές αρχές και τα πλαίσια βαφτίζονται άλλοτε στρατηγική και άλλοτε στόχοι. Γιατί για πρώτη φορά ασκείται μία πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική που διαφυλάττει το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μεν, αλλά παράλληλα προκαλεί μία διαδικασία που είναι αρκετά ριψοκίνδυνη, ώστε να μας οδηγήσει στον αυτοεγκλωβισμό μας και στην επιβολή σχεδίων λύσης που θα καταρρεύσουν πριν καν από την εφαρμογή τους. Γιατί για πρώτη φορά το αφήγημα της οικονομικής σταθερότητας δεν είναι αρκετό και, προπαντός, δεν απαντά στις προκλήσεις των καιρών. Πάνω από όλα και πρώτα από όλα όμως, το συγκεκριμένο αφήγημα δεν πείθει τον ίδιο τον λαό μας, με τις δικές του θυσίες του οποίου επιτεύχθηκε αυτή η σταθερότητα. Γιατί μπορεί να γλιτώσαμε τη χρεοκοπία του κράτους και το τραπεζικό μας σύστημα, όμως οι αρνητικές παρενέργειες συνεχίζουν μέχρι και σήμερα και θα συνεχίσουν να ταλανίζουν τη νέα γενιά και τον επιχειρηματικό κόσμο για αρκετό καιρό. Για όλους αυτούς τους λόγους και με το πολιτικό σκηνικό που έχουμε μπροστά μας, για πρώτη φορά επιβάλλεται η πολιτική αντιπαράθεση και συζήτηση από τώρα για τις Προεδρικές εκλογές. Γιατί ο πολιτικός διάλογος που γίνεται με επιχειρήματα και όχι με φανατισμούς της τελευταίας στιγμής μόνο θετικά θα συμβάλει στη Δημοκρατία και στην εκλογή του επόμενου Προέδρου.