«Ο γιατρός μας» είναι τίμιος, συμπονετικός και… μάγος!
Η φίλη μου μόλις είχε ξυπνήσει από την εγχείρηση. Γύρω της υπήρχε ένα τσούρμο ανθρώπων, κι όλοι κάτι λέγαμε, χρήσιμο ή απολύτως ανώφελο. Με την άκρη του ματιού μου είδα σε μια γωνία κάποιον καθισμένο σταυροπόδι, χαλαρό. Μας κοιτούσε χαμογελώντας, κι εκείνο το χαμόγελό του ήταν το πρώτο πράγμα που ποτέ δεν ξέχασα: γλυκό, υπομονετικό. […]